സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 43

ആ ദിവസം പോലീസ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ ദേവരാജ്, പുലർച്ചയ്ക്ക് എൻറെ വീട്ടിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അതിശയിച്ചുപോയി. അദ്ദേഹം എൻറെ സുഹൃത് ആണെങ്കിലും അകത്തേക്ക് ഇരിക്കുവാൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്തിനാണ് വന്നത്, ഈ രാവിലെ സമയം എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പക്കമുള്ള ഒരു ഓർഡർ കാണിച്ചു.

അദ്ദേഹത്തിൻറെ വീടിന് മുൻവശം നിറുത്തിയിരുന്ന പോലീസ് ജീപ്പിൽ നിന്നുള്ള മൈക്ക് കാണാതെപോയതുകൊണ്ടു കർത്തവ്യനിഷ്ഠതയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഇന്ന് മുതൽ താത്ക്കാലികമായി ജോലിയിൽ നിന്നും നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന സസ്പെന്ഷൻ ഓർഡർ കാണിച്ചു. 

എനിക്ക് അറിയുന്ന വളരെ സമർത്ഥരും നല്ലവരായ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പോലീസ് ഡിപ്പാർട്ടമെന്റിൽ ഉണ്ട്. അവരിൽ ദേവരാജ് ഒരാൾ. ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് എന്ത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷണം? ഇതിനുള്ളിൽ അദ്ദേഹം തന്നെ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 

"എനിക്ക് സസ്‌പെൻഡ് ആയതിൽ ഒരു വിഷമമില്ല. എന്നാൽ ജീപ്പിൽ നിന്നും കാണാതെപോയ ആ മൈക്ക് ഇപ്പോൾ അവിടെയാണുള്ളത്. അത് വീണ്ടും എൻറെ പക്കം ലഭിക്കുമോ? എന്ന് അറിയുവാൻ വേണ്ടിയാണ് പുലർച്ചയിൽ തന്നെ താങ്കളെ കാണുവാൻ വേണ്ടി ഓടി വന്നിരിക്കുന്നത്", എന്ന് പറഞ്ഞു ദേവരാജ്.

എന്തിനാണ് നിങ്ങളുടെ ജീപ്പിൽ നിന്നും മൈക്ക് എടുക്കണം? ഇതു കാരണം എന്ത് ലാഭമാണ് അവർക്ക് ലഭിക്കുവാൻ പോകുന്നത്, എന്ന് സാധാരണമായി ഇസ്പെക്ടർ ദേവരാജിനോട് ചോദിച്ചു.

അത് തന്നെയാണ് എനിക്കും മനസിലായില്ല. ഇതു കാരണം സാധാരണകാർക്കോ, മറ്റുള്ളവർക്കോ ഒരു വിധത്തിലും ലാഭമില്ല. പക്ഷേ എന്തിനാണ് എടുത്തുകൊണ്ട് പോയത്, എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഉത്തരവും ലഭിക്കുന്നില്ല, എന്ന് ദേവരാജ് മറുപിടി പറഞ്ഞു. 

"ശെരി..........അത് പോലെ വേറെയൊന്നു വാങ്ങി ജീപ്പിൽ വൈകരുതോ", എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. 

"ഇല്ല പറ്റില്ല, ഇതു പോലീസ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിന് വേണ്ടി മാത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. പെട്ടെന്ന് വേറെ ഒന്ന് ലഭിക്കില്ല. ഓർഡർ കൊടുത്തതിന് ശേഷം മാത്രമേ ചെയ്തുതുടങ്ങുകയൊള്ളു", എന്ന് ആ ഇൻസ്‌പെക്ടർ വിവരിച്ചു.

ഇതിനപ്പുറം വിവാദം തുടരുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ അഗസ്ത്യ ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ മൈക്ക് ഇന്നേക്ക് 30 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ തിരികെ ലഭിക്കും, അത് വരെ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുക," എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി ജീവ നാഡിയിലൂടെ പറഞ്ഞു.

എങ്ങനെ ലഭിക്കും, എവിടെ നിന്നും ലഭിക്കും? എന്ന് ഒരു വിവരവും പറയാതെ, പെട്ടെന്ന് രണ്ടു വാക്കിൽ അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞത് ഇൻസ്‌പെക്ടർ ദേവരാജന് വിഷമമുണ്ടാക്കി.

അക്ഷമനായ ദേവരാജ് ഒരു മിനിഷം പോലും അവിടെ നിൽക്കാതെ പുറത്തേക്കുപോയി. ഞാൻ ഒത്തിരി പറഞ്ഞിട്ടും ദേവരാജന്  ക്ഷമയോടെ ഇരിക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല.

ഏതോ അഗസ്ത്യ മുനി പറയുന്നതുപോലെ നടക്കുന്നു എന്ന് എല്ലോരും പറയുന്നത് കൊണ്ട് ഞാനും വന്നു. ഇങ്ങനെ തുറന്നടിച്ചു പറയും എന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ഇതു താങ്കൾ തന്നെ പറയുന്നതാണോ അതോ അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്കണോ? എന്ന് എന്നെ തന്നെ സംശയിക്കും വിധം ചോദിച്ചു, ഇദ്ദേഹമാണോ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കുന്നത് എന്ന് ഞാൻ അതിശയിച്ചുപോയി.

ഇതിന് ഞാൻ ഉത്തരമൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, മൗനം പാലിച്ചു.

നാല് ദിവസത്തിനു ശേഷം ദേവരാജ് വീണ്ടും വന്നു, മുഖത്തിൽ സന്തോഷം ഇല്ല. 

"എട്ട് പവൻ സ്വർണം വീട്ടിൽ നിന്നും കാണ്മാനില്ല. വീട്ടിൽ ജോലി ചെയ്യുവാനായി ആരും തന്നെയില്ല. പോലീസ് ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ ഉള്ള ഒരു വീട് ആയതുകൊണ്ട് പുറത്തുനിന്നും ആർക്കും അകത്തേക്ക്‌ വരാൻ സാധിക്കില്ല.  വീട്ടിൽ എൻറെ ഭാര്യയല്ലാതെ വേരെയാരും ഇല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ആ എട്ടു പവൻ സ്വർണം എവിടെ കാണാതെപോയിരിക്കും? ഇതെങ്കിലും അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ മൂലം അറിയുവാൻ സാധിക്കുമോ?, എന്ന് ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. 

ഇന്നേ ദിവസം ചന്ദ്രാഷ്ടമമായതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾക്കു നല്ല ഉത്തരം ലഭിക്കില്ല. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു വരുക, നിങ്ങൾക്കു നല്ല ഒരു ഉത്തരം അനുഗ്രഹ വാക്കായി ലഭിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു. 

ഈ വിഷയം എല്ലാം അഗസ്ത്യ മുനി മൂലം പറയുവാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. എന്ത് കൊണ്ടെന്നാൽ അഗസ്ത്യ മുനി ഒരു ജ്യോതിഷൻ അല്ല. എന്നിരുന്നാലും ഒരു സംശയം കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഒരു മുള്ള് കുത്തുനതുപോലെ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം പോയി.

ഇതു എനിക്ക് ഒരു ആഘാതമായ അടിപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഇതിനു ശേഷം ആ ദേവരാജ് നാഡി നോക്കുവാൻ വരുകയാണെങ്കിൽ, സാർ ............ എന്നെ വിടുക. വേറെ ഏതെങ്കിലും നാഡി നോക്കികൊള്ളുക. ഇവിടെ ഒന്നും ചോദിക്കരുതേ എന്ന് കൈകൂപ്പി തൊഴണം എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

ആ ദേവരാജ് 25 ദിവസമായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതുപോലും ഇല്ല, എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം തോന്നിയിരുന്നു.

അങ്ങനെ മുപ്പതാമത്തെ ദിവസം എത്തി.

രാത്രി 10 മാനിക്കായിരിക്കും, ഇൻസ്‌പെക്ടർ ദേവരാജ് വളരെ ധിറുതിയിൽ വന്നു. സോറി സാർ ഏതോ മാനസ്സിക തളർച്ചയിൽ എന്തൊക്കയോ സംസാരിച്ചു നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചു.

"മൗനമായും സമാധാനപരമായും ഞാൻ കേട്ടു", അത് എങ്ങനെ?

വീടിന് സമീപമുള്ള കൂവം നദിയിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു.

"ആരാണ് കണ്ടുപിടിച്ചത്?"

"ഞാൻ തന്നെയാണ് കണ്ടുപിടിച്ചത്, കൂവത്തിലുള്ള മണ്ണ് റോഡിൽ ഇട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. രാവിലെ നടക്കുവാൻ പോയപ്പോൾ ഈ വയർ - ലെസ്സ് മൈക്കിന്റെ ഒരു ഭാഗം ആ മണ്ണിൽ കിടക്കുന്നതായി എനിക്ക് ഒരു സംശയം തോന്നി. അത് കാരണം ആ മണ്ണിൽ  മൊത്തമായും നോക്കിയപ്പോൾ മൈക്ക് ലഭിച്ചു.

ആരാണ് അവിടേക്ക് ഏതു ഇട്ടിരിക്കുന്നത്?

എന്നത്  അഗസ്ത്യ മുനി തന്നെയാണ് പറയേണ്ടത്.

ഇത് നിങ്ങളുടെ ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ അറിയിച്ചുവോ?

അറിയിച്ചു, എന്നാൽ ആ മൈക്ക് മൂലം യാതൊരുവിധം ഉപയോഗവും ഇല്ല എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. സസ്പെന്ഷൻ ഓർഡർ ഭൂരിപക്ഷവും നാളെ തന്നെ ക്യാൻസൽ ചെയ്യും.

വളരെ സന്തോഷമായ വാർത്ത.

"ഈ വയർലെസ്സ് സെറ്റ് ആരാണ് എൻറെ ജീപ്പിൽനിന്നും കട്ട് ഈ കൂവത്തിൽ എറിഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്ന് നോക്കി പറയുക - അത് മതി," എന്ന് ഇസ്പെക്ടർ ദേവരാജ് ധിറുതിപ്പെടുത്തി ഇത് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

ഇഷ്ടമില്ലതന്നെയാണ് ഞാൻ ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങിയത്, എന്തെന്നാൽ ഇദ്ദേഹം ഒരു പ്രശ്നകാരനാണ്. എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു എന്നെ മനഃപൂർവം പ്രശ്നത്തിലാക്കുന്നുവോ എന്ന ഭയം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാമത് അദ്ദേഹം അഗസ്ത്യ മുനിയോടോ അതോ എന്നോടോ ഒരു അംശംപോലും വിശ്വാസം പുലർത്തുന്നില്ല, ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തിയോട് എന്തിനാണ് ഞാൻ ജീവ നാഡി വായിക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു.

"സർക്കാർറിൻറെ ഉത്തരവ് പ്രകാരം ഔദ്യോഗിയ വാഹനം രാത്രിനേരം ഒരു പോലീസ് അധികാരിയും അവരുടെ വീട്ടിൽ വൈകരുത്. അത്യാവശ്യ ഘട്ടത്തിൽ മുതിർന്ന അധികാരികളോട് ചോദിച്ചതിന് ശേഷം വാഹനം കൈവശപ്പെടുത്താം. ദേവരാജ് ഈ ഉത്തരവ് ഒന്നും ചെവികൊണ്ടില്ല. അവൻ ആര് പറയുന്നതും കേൾക്കാതെ അവൻ തീരുമാനിക്കുന്നത് പോലെ ചെയ്തു വന്നു.

ദേവരാജിന്റെ വീടിന് സമീപം കുടികൊള്ളുന്നത് വിവേകായിരുന്നു, ഇദ്ദേഹം എല്ലാം വിഷയങ്ങളും തെറ്റായ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയായിരുന്നു. വിവേകിനോട് വെറുപ്പുള്ള ഒരു സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധൻ, വിവേകിന് പണി കൊടുക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു, അതിനായി അവൻ താമസിച്ചിരുന്ന വീടും പരിസരവും നിരീക്ഷണം ചെയുവാൻ തുടങ്ങി.

വിവേകിൻറെ വീട്ടിൽ നിറുത്തിയിരുന്ന ആ പോലീസ് ജീപ്പ്, അവൻറെ ഒപ്പമുള്ള 4 പേരുടെ സഹായത്തോടെ ആ കൂവം നദിയിൽ തള്ളിയിടുവാൻ ശ്രമിച്ചു ആ സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധൻ. അത് പറ്റാതെപോയപ്പോൾ ജീപ്പിലിരുന്ന വയർ - ലെസ്സ് സെറ്റ് കൂവത്തിൽ എറിഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ ജീപ്പ് വിവേകിന്റെയല്ല മറിച്ചു ദേവരാജിന്റെയാണ് എന്ന് ആ സാമൂഹ്യ വിരുദ്ധന്അറിയില്ല. 

വിവേക് രക്ഷപെട്ടു, എന്നാൽ ദേവരാജ് പിടിപെട്ടു, ഉദ്യോഗത്തിൽ നിന്നും സസ്പെണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.

എന്തിനാണ് ദേവരാജന് ഈ സസ്പെന്ഷൻ എന്നാൽ, ദേവരാജന് ഒരു മോശം സ്വഭാവഗുണമുണ്ട്. തനിക്ക് ഇഷ്ടപെടാത്ത ഉയർന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന് പണി കൊടുക്കുവാനായി അജ്ഞാത എഴുത്തുകൾ എഴുതുമായിരുന്നു. ഇത് കാരണം പല അധികാരികൾ സസ്‌പെൻഡ് ആകുകയും പിന്നീട് അധികാരത്തിൽ കയറുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 

ദേവരാജിന്റെ അജ്ഞാത എഴുത്തുകൾ കാരണം പല വീടുകളിൽ അന്നം മുടങ്ങി. അവരുടെ കണ്ണീരിൻറെ കാരണം കൊണ്ടാണ് ദേവരാജന് സസ്പെന്ഷൻ ലഭിച്ചത്, എന്ന് പറഞ്ഞ അഗസ്ത്യ മുനി "ഇത് മുൻപേ തന്നെ ഞാൻ അറിയിച്ചിരിക്കും. എന്നാൽ തൻറെ പക്കമുള്ള ആഭരണങ്ങൾ കളഞ്ഞുപോയതായി അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ കള്ളം പറഞ്ഞ ദേവരാജ്, കുറച്ചു ദിവസം അതിനുള്ള ശിക്ഷ അനുഭവിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി വിട്ടു, ഇല്ലെങ്കിൽ 26 ദിവസം മുൻപ് തന്നെ ഈ വിഷയം പറഞ്ഞു, ദേവരാജിനെ രക്ഷിച്ചിരിക്കും. ഇതിനപ്പുറമെങ്കിലും ഇതുപോലുള്ള കള്ളക്കഥകൾ പറഞ്ഞു അഗസ്ത്യ മുനിയെ പരിഷിക്കണ്ട എന്ന് ഒരു നീണ്ട ഉപദേശം നൽകുകയും ചെയ്തു. 

ഇന്നും ദേവരാജ് ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. വളരെ ഉയർന്ന പദവിയിൽ നിന്നും റിട്ടയർ ആയിരിക്കുന്നു എന്നത് ഒരു വിഷയമല്ല. ഇപ്പോൾ ദിവസവും അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ഫോട്ടോയുടെമുന്നിൽ പൂജ ചെയുകയും ഒരു തികഞ്ഞ ശിവ ഭക്തനായിരിക്കുന്നു. ഇൻസ്‌പെക്ടർ പദവിയിൽ നിന്നും സസ്‌പെൻഡ് ആയി അന്വേഷണ സമയത്, അദ്ദേഹത്തെ പദവിയിൽ നിന്നും നീക്കപ്പെടണം എന്ന് എഴുതിയ അജ്ഞാത എഴുത്തിൻറെ വാക്കുകൾ, ദേവരാജ് നിരപരാധിയാണ് എന്ന് എങ്ങനെ മാറിയത് എന്നത് ഇന്ന്‌ വരെ ഒരു കടംകഥയാണ്.


അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ലീലകളിൽ ഇതും ഒന്ന് എന്നത് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 42

വളരെ വേഗത്തിലും, ദേഷ്യത്തിലും അദ്ദേഹം അവിടെ വന്നു.

എനിക്ക് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവനാഡിയിൽ വിശ്വാസം ഇല്ല. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം കള്ളമാണ്, ഒന്ന് പോലും വിചാരിച്ചതു പോലെ നടന്നില്ല. എല്ലാം പരിഹാരങ്ങളും ചെയ്തു, തൊഴിൽ ചെയ്തതിൽ നഷ്ടം വരുകയും ചെയ്തു, എന്ന് അല്ലാതെ ഒരു വിധത്തിലും ആദായം ഒന്നും മില്ല.

നിരാശയിലും, കോപത്തിലും അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത് ഞാൻ മൗനമായി കേട്ടതിന് ശേഷം, പിന്നെ എന്തിനാണ് താങ്കൾ അഗസ്ത്യ മുനിയെ തേടി ഇവിടെ വന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചു.      

"എനിക്ക് വിചാരിക്കാത്ത ഒരു സമ്പത്തു വരും, ഒരു ജൻമിയെ പോലെ ജീവിക്കും എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞിരുന്നു. അതിൽ ഒന്നും പോലും നടന്നില്ലല്ലോ എന്ന നിരാശയാണ് തനിക്ക്", എന്നത് വളരെ നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.   

എവിടെയോ ഒരു തെറ്റ് നടന്നിട്ടുണ്ട് അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ ഇതിനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചു നോക്കാം. അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്ക് ഫലിക്കുകയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം, മറിച്ചാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വന്ന് തിരിച്ചു ചോദിക്കരുത്, ഇത് സമ്മതമാണോ?

"എന്തിനാണ് താങ്കൾ ഇത്തരം ഒരു വ്യവസ്ഥ വയ്ക്കുന്നത്?"

'ഒരു ഡോക്ടറോട് ആരോഗ്യത്തെകുറിച്ച പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ മരുന്ന് വാങ്ങുന്നു. ആ ഡോക്ടർ മരുന്ന് തരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ആ ഡോക്ടർ തരുന്ന മരുന്ന് കഴിക്കുന്നതിന് ശേഷം അസുഖം മരുന്നില്ലെങ്കിൽ വേറെ ഡോക്ടറിനെ കാണുന്നത് ശെരിയല്ലേ, അത് പോലെ തന്നെയാണ് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്ക്', എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.                                        

'ശെരി .......... ശെരി .................. ഇപ്പോൾ താങ്കൾ ഒരിക്കൽകൂടി നോക്കുക എന്നതിൽ തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നു, എന്നല്ലാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഒരു അംശം പോലും കേൾക്കുവാൻ തയ്യാറായില്ല'. എനിക്ക് അതിൽ നിരാശയുണ്ടായി ........... പക്ഷേ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല.    

അദ്ദേഹത്തിനായി ഒരിക്കൽ കൂടി ജീവ നാഡി വായിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"ഈ മണികവാസകാനും ഇവൻറെ അനുജൻ ഗോപാലസ്വാമിയും ചേർന്ന് ഒരു തൊഴിൽ ചെയുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം വളരെ അടുപ്പത്തിൽ ഇരുന്ന ജേഷ്ടാനുജന്മാർ നല്ല ആദായം ഉണ്ടാക്കി, വീട്, വസ്തു, കാർ എന്നിവ അവർ ഓരോരുത്തരും വാങ്ങി ആനന്ദിച്ചു."

ഇതിനിടയിൽ ......

അനുജന്റെ ഭാര്യക്ക് തൻറെ ഭർത്താവ് ഒരു തൊഴിൽ സ്വന്തമായി തുടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ പല വിധത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു കോടിശ്വരൻ ആകുവാൻകഴിയും എന്ന് ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി. ഇതു തൻറെ ഭർത്താവിനോട് ദിവസവും പറയുവാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം ഭാര്യയുടെ വാക്കുകൾക്കു വിസമ്മതിച്ച ഗോപാലസ്വാമി, പിന്നീട് ജേഷ്ടൻറെ ഒപ്പം ചെയുന്ന തൊഴിലിൽ നിന്നും വേർപെട്ടു.

മണികവാസകാൻ തൻറെ അനുജന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് അനുജൻറെ സഹായം കൂടാതെ തൊഴിൽ ചെയുവാൻ സാധിച്ചില്ല. ഇതു കാരണം തൊഴിലിൽ നഷ്ടം ഉണ്ടായി, എന്നതല്ലാതെ പല ലക്ഷത്തിന് കടം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്തു.

അതെ സമയം കുറുക്കുവഴിയിൽ തൊഴിൽ ചെയ്ത ഗോപാലസ്വാമി ആറു വർഷത്തിൽ 20 കോടി രൂപയുടെ അധിപനായി. അനുജന്റെ വളർച്ച മണികവാസകനെ വളരെയധികം അതിശയിപ്പിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിനും അനുജനെപ്പോലെ ഉന്നതിയിൽ എത്തണം എന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ വന്നു.

അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞ പരിഹാരങ്ങൾ എല്ലാം വളരെ ധിറുതിയിൽ ചെയ്തതിന് ശേഷം, അടുത്ത ദിവസം തന്നെ എങ്ങനെ കോടിശ്വരൻ ആകുവാൻ സാധിക്കും? ആ കോപത്തിൽ അഗസ്ത്യ മുനിയെ അവൻ ശാസിക്കുകയാണ്? എന്ന് നാഡിയിലൂടെ അഗസ്ത്യ മുനി അറിയിച്ചു.

ഇത് വായിച്ചതിന് ശേഷം ഞാൻ മൗനമായി ഇരുന്നു. ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, വളരെ ധിറുതിയിൽ നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ എല്ലാം ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം അഗസ്ത്യ മുനി  പറഞ്ഞു, എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"എപ്പോൾ എൻറെ കടം എല്ലാം അടഞ്ഞു തീരും? എപ്പോൾ ഞാൻ എൻറെ അനുജനെപോലെ കോടിശ്വരൻ ആകും? എന്ന് ചോദിച്ചു പറയുക എന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.

അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞതുപോലെ പൂർണ ഭക്തിയോടെ ചെയ്‌തുവന്നാൽ, സ്വാഭാവികമായി സമ്പത്തുകൾ വന്നു ചേരും എന്ന് ഉത്തരം വന്നു.

ഈ ഉത്തരം അദ്ദേഹത്തിന് തൃപ്തികരമായില്ല. കുറച്ചു പോലും വിശ്വാസം ഇല്ലാതെ തന്നെ പുറത്തിറങ്ങി. ഇതിൽ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ടായിരുന്നു. 

എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയുന്നത് നല്ല രീതിയിൽ അത് നടന്നു എന്നല്ലാതെ, ഇങ്ങനെ വരുന്നവർക്കും, പോകുന്നവർക്കും എല്ലാം നാഡി വായിച്ചു, അത് അവർക്കു ജീവിതത്തിൽ ശെരിയായി പോയില്ലെങ്കിൽ, അവരുടെ കോപത്തിനും, വെറുപ്പിനും പാത്രമായി തീരുമല്ലോ എന്ന് അപമാനം കൂടി എന്നെ പിൻതുടർന്നു.

നാഡി വായിക്കുന്നത് എൻറെ തൊഴിൽ അല്ല. വേണമെങ്കിൽ വായിക്കും, ഇല്ലെങ്കിൽ വിട്ടേക്കും. ഞാൻ ആരാണ് ഇവരുടെ തലയിലെഴുത്തു മാറ്റുന്നത്? എന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.

ഞാനും മനുഷ്യനല്ലേ.

എൻറെ കൈയിലുള്ള ജീവ നാഡി നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ ദേഷ്യം തോന്നി. ആവശ്യമില്ലാത്ത വിദ്വേഷം, ആവശ്യമില്ലാത്ത സൗഹൃദം, ഇത് രണ്ടും എനിക്ക് വേണ്ടതുതന്നെയാണോ? മറ്റുള്ളവരെ പോലെ വെറുതെ മൗനമായി ഇരുന്നാൽപോരെ എന്ന് മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചു.

ഒന്നര വർഷം മായിരിക്കും, പെട്ടെന്ന് ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ധാരാളം പഴങ്ങളുമായി ഒരാൾ എന്നെ കാണുവാൻവന്നു. അന്നേ ദിവസം മുഖത്തിൽ അടിക്കുന്നരീതിയിൽ സംസാരിച്ചുപോയ ആ മണിക്കവസാകാൻ. 

"എന്ത്", എന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കും മുൻപ്‌തന്നെ പെട്ടെന്നു എൻറെ കാലുകളിൽ വീണു. ഇത് എനിക്ക് എന്തിനാണ് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല. നല്ലത്തിനാണോ അതോ കൊള്ളരുതാത്തയ്ക്കണോ? എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

"അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്ക് ഫലിച്ചു" എന്ന് സന്തോഷമായി പറഞ്ഞ അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നു മൗനമായി. അദ്ദേഹത്തിൻറെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ വന്നു, ഇതു കണ്ടതും എന്താണ് പറയുവാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുവാൻ തുടങ്ങി.

മണികവാസകാൻ എന്താണ് നടന്നത് എന്ന് വിവരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

സത്യത്തിൽ, എൻറെ അനുജൻ എന്നെ വിട്ടു സ്വന്തമായി ഒരു തൊഴിൽ ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടായി. ഇവൻ രക്ഷപെടാൻ പാടില്ല, അവൻ ചെയുന്ന തൊഴിലിൽ ധാരാളം നഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായി, എൻറെ കാലുകളിൽ വീഴണം എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ ആലോചിച്ചത്. മാത്രമല്ല ഒരു ഹീനമായ പ്രവർത്തിയും ചെയുവാൻ മുതിർന്നു. ഒരു മന്ത്രവാദിയെ സമീപിച്ചു എൻറെ അനുജൻറെ തൊഴിൽ പൂർണമായി ഇല്ലാതാകണം എന്ന് പറഞ്ഞു. 

ആ മന്ത്രവാദി ഒരു രക്ഷയും, മന്ത്രിച്ച ഒരു ചരടും കൊടുത്തു. ഇന്നേക്ക് 40 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നിങ്ങളുടെ അനുജൻ നിങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ വീണു മാപ്പ് അപേഷികും എന്ന് പറഞ്ഞു, എൻറെ അടുത്ത് നിന്നും പണം വാങ്ങി ഓടിപോയി. എന്നാൽ ആ 40 ദിവസത്തിൽ ഞാൻ തന്നെയാണ് തൊഴിലിൽ താഴ്ത്തേക്കു വന്നത്. എൻറെ അനുജൻ നല്ല രീതിയിൽ തൊഴിൽ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്തിട്ടും എൻറെ തൊഴിൽ മുന്നോട്ടു വന്നില്ല, മാത്രമല്ല എൻറെ അനുജൻറെ തൊഴിലിൽ നഷ്ട്ടവും വന്നില്ല. അപ്പോളാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് നാഡി നോക്കുവാൻ വന്നത്. 

സ്വന്തം അനുജന്‌ എതിരായി ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ അഗസ്ത്യ മുനി അറിഞ്ഞിട്ടും ശിക്ഷ നൽകാതെ അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ നൽകി. എൻറെ തെറ്റ് അഗസ്ത്യ മുനി കണ്ടിട്ടും, എങ്ങനെ എന്നെ രക്ഷിച്ചു എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ അതിശയിച്ചുപോയി. സത്യത്തിൽ അഗസ്ത്യ മുനിക്ക് എല്ലാം അറിയുമെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടികാണിച്ചില്ല? എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ഇങ്ങനെ ചൂണ്ടി കാണിക്കാത്തത്‌ കൊണ്ട് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡി സത്യമല്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. എന്നാൽ ആരു ചെയ്ത പുണ്യമോ? എനിക്കായി എൻറെ സ്വന്തം അനുജൻ തന്നെ 10 കോടിയുടെ സമ്പത്തു എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് അവൻറെ ഭാര്യക്ക് പോലും അറിയില്ല.

എന്ത് കൊണ്ട് എൻറെ പേരിൽ പകുതി സമ്പത്തു എഴുതിവെച്ചു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല, മാത്രമല്ല ഞാൻ ഇതു വിശ്വസിച്ചതുമില്ല. എന്നാൽ ഒരു ആഴ്ചക്കുമുമ്പ് അനുജൻ വിളിച്ചത്തുകൊണ്ടു ഞാൻ അവൻറെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നു. ഒരേ കിടപ്പിലായിരുന്നു അവൻ. ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു. എനിക്ക് ബ്ലഡ് ക്യാന്സറിന്റെ നാലാമത്തെ ഘട്ടം, എൻറെ ആയുസ്സ് ഇനി ഒരു മാസമോ, അതോ രണ്ടു മാസമോ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. എൻറെ സമ്പത്തിൽ പകുതി എൻറെ ഭാര്യയുടെ പേരിലും, പകുതി നിൻറെ പേരിലും എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. എനിക്കോ കുഞ്ഞികൾ ഇല്ല. എൻറെ മരണാന്തരം എൻറെ ഭാര്യയെ നിൻറെ സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പായി കണക്കാക്കി അവസാനം വരെ കാത്തുരക്ഷിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. 

"ഇങ്ങനെയുള്ള മനസ്സ് അവന്? ഇത്തരം ഉള്ള അനുജനാണല്ലോ ഞാൻ ദ്രോഹം ചെയ്തത് എന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ലജ്ജിതനായി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ആ സമ്പത്തു വലുതായി തോന്നിയില്ല, എൻറെ അനുജൻറെ ജീവ പൂർണ ആരോഗ്യത്തോടെ തിരിച്ചുലഭിക്കണം. അവനു വേണ്ടി അഗസ്ത്യ മുനിയോട് പ്രാർത്ഥനയുമായി വന്നിരിക്കുന്നത്", എന്ന് പറഞ്ഞു വിങ്ങി - വിങ്ങി കരഞ്ഞു. 

എനിക്കും ഒരു മാതിരിയായിരുന്നു.


അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ഇതിനെക്കുറിച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ, "മണികവാസകന്റെ അനുജൻ ബ്ലഡ് ക്യാൻസർ പിടിപെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇനിയും 3 വർഷം വരെ ജീവിച്ചിരിക്കും. തിരുകടയുർ ചെന്ന് ഒരു യാഗം ചെയ്യട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ അദ്ദേഹം, അഗസ്ത്യ നാഡി വായിക്കുവാൻ വരുന്ന എല്ലാവരുടെയും ഭാവികാലത്തെ കുറിച്ച് വിധി എന്നോട് പറയും. എന്നാൽ മുൻകൂട്ടി തന്നെ ഞങ്ങളും ഇതു പറയുന്നില്ല, എന്തുകൊണ്ട് എന്നാൽ നീയും ഇതു തുറന്നുപറയുന്നതാൽ", എന്ന് പറഞ്ഞു.

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 41

നാല് വർഷമായി കടം അടയ്ക്കുവാൻ സാധിക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണ് ഞാൻ. സകല ആഭരണങ്ങളും, വീടുകളും, സമ്പത്തുകൾ എല്ലാം വിറ്റുകഴിഞ്ഞു, ദിവസവും കടം എനിക്ക് തന്നവരുടെ ശല്യം സഹിക്കുവാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ആത്മഹത്യാ അല്ലാതെ വേറെ ഒരു മാർഗവുമില്ല. എനിക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒരു നല്ല വഴി കാണിച്ചുതരുക, അഗസ്ത്യ മുനിയെ വിശ്വസിച്ചു വന്നിരിക്കുകയാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

വളരെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നത് അദ്ദേഹത്തെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അറിയുവാൻ സാധിക്കും. ക്ഷൗരം ചെയ്തിട്ട് തന്നെ വളരെ നാളുകൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൈയിൽ വാച്ച്, മോതിരം ഒന്നും കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല, മാത്രമല്ല ഒരു അലക്കിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചിട്ടു ദിവസങ്ങളായി എന്നത് കാണുവാൻ സാധിച്ചു.

അദ്ദേഹം വന്നത് രാത്രി സമയമായിരുന്നു. പൊതുവാകെ രാത്രി സമയം ശുഭ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് അഗസ്ത്യ മുനി പറയാറില്ല. പലരും അനുഗ്രഹവാക്കുകൾ രാത്രി സമയം ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവർക്കാർക്കും ശുഭമായി കാര്യങ്ങൾ നടന്നതായി അറിയില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഈ നിൽക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വളരെ പരിതാപകരമായതു കൊണ്ട് ജീവ നാഡി വായിക്കുവാൻ സമ്മതിച്ചു.

ഇവൻ അവൻറെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചേർന്ന ഒരു ഹീനമായ പ്രവർത്തി ചെയുവാൻ പോകുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യയും, മക്കളും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കർത്തവ്യ നിർവാഹം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് പ്രതേകം താമസിച്ചു വരുകയാണ്, ഈ തൊഴിൽ നല്ലതല്ല. വിട്ടേക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞാലും വിടില്ല, തത്കാലാം ഇപ്പോൾ പണി എടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തിൽ തന്നെ തുടരട്ടെ. കുറച്ചു കാലത്തിന് ശേഷം ജീവിതത്തിൽ നല്ല മുന്നേറ്റം ഉണ്ടാകും. അതുവരെ ഒരു രീതിയിലും ഉള്ള പുതിയ സമ്പരംഭങ്ങളിൽ ഇറങ്ങണ്ടാ, എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു.

സാർ, എനിക്ക് ധാരാളം കടം ഉണ്ട്. അത് അടയ്ക്കുന്നത് വരെ ആ തൊഴിൽ ചെയ്യുവാനുള്ള അനുമതി തരണം. കടം അടച്ചതിന് ആ തൊഴിൽ വിട്ടേകാം എന്ന് അദ്ദേഹം ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ചോദിച്ചു.

ജ്ഞാനത്തിനു വഴി ചോദിക്കുക ഞാൻ  പറയാം, കർമ്മം എങ്ങനെ കുറയ്ക്കാം / മാറ്റം, എന്നതിന് വഴി കാണിക്കാം. എന്നാൽ ആ ഹീനകരമായ തൊഴിൽ ചെയ്യുവാനുള്ള അനുഗ്രഹം  ഞാൻ തരില്ല. എന്നത് കൊണ്ട് ആ തൊഴിൽ വേണ്ട എന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി പറഞ്ഞു.

എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഇത്‌ രസിച്ചില്ല, ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

സാർ, തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് അഗസ്ത്യ മുനി പറയുന്നത് ഞാൻ തെറ്റാണ് എന്ന് കാണിക്കാം. ആ തൊഴിൽ ചെയ്‌തു വലിയ ഒരു വ്യക്തിയായി സമൂഹത്തിൽ വരും എന്ന്, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ഇങ്ങനെയുള്ളവർ എന്തുകൊണ്ടാണ് അഗസ്ത്യ  തേടി വരുന്നത് എന്ന് പിനീട് ആലോചിച്ചു.

നല്ല  രീതിയിൽ മുന്നോട്ടു വന്നാൽ മതി, എന്ന് അങ്ങനെ തന്നെ ഈ കാര്യം വിട്ടു, അദ്ദേഹവും ഉടൻ തന്നെ അവിടം വിട്ടു.

രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

അന്നേ ദിവസം അഗസ്ത്യ മുനിയോട് വെല്ലുവിളിച്ച അദ്ദേഹം തന്നെ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ സ്കൂട്ടറിൽ വന്നിറങ്ങി. ആദ്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അദ്ദേഹത്തിൻറെ സംസാരം, പെരുമാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ, വളരെ ധനികനാണ് എന്ന് തോന്നി, മുഖത്തിൽ സന്തോഷവും കാണുവാൻ സാധിച്ചു.

"അറിയുമോ?" എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് എൻറെ അടുത്ത് വന്നു, ഞാനും അറിയുന്ന മട്ടിൽ തലകുലുക്കി.

ഓഫീസിൽ ലീവ് എടുത്തുകൊണ്ട് പുതിയ തൊഴിലിൽ ഇറങ്ങി, കടം എന്നെ തന്നെ മുക്കുന്ന വണ്ണമായി. എന്നിൽ നിന്നും പോയ ആഭരണങ്ങൾ, സമ്പത്തുകൾ  എല്ലാം എത്തി ചേരും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. ഞാൻ സന്തോഷമായി ഇരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഇവിടെ ഒരു കല്യാണത്തിനായി വന്നു. അങ്ങനെ തന്നെ താങ്കളെയും കണ്ടിട്ട് പോകാമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഇവിടേക്ക് വന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

"വളരെ സന്തോഷം, എല്ലാവരും നന്നായി ഇരിക്കണം, അത്ര മാത്രം" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വാക്കുകൾ ചുരുക്കി.

"ഇല്ല സാർ!" അന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി ഈ തൊഴിലിൽ ഇറങ്ങരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു. അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ അന്ന് കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് ഞാൻ ആത്മഹത്യാ ചെയേണ്ടിവന്നിരിക്കും. ഭാഗ്യത്തിന് പുതിയ തൊഴിൽ ചെയ്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ രക്ഷപെട്ടു," എന്ന് വളരെ അലക്ഷ്യമായും, അഗസ്ത്യ മുനിക് വെല്ലുവിളിയായും പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, "ഇന്ന് മുതൽ അഗസ്ത്യ മുനിയോട് നല്ല രീതിയിൽ അനുഗ്രഹവാക്കുകൾ പറയുവാൻ പറയുക", എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട്, അദ്ദേഹം പോയി.

ഇത് കേട്ടതും എനിക്ക് വളരെ സങ്കടം തോന്നി. അഗസ്ത്യ മുനികും, എനിക്കും ഇങ്ങനെ ഒരു അപമാനം ഉണ്ടായല്ലോ എന്ന് തോന്നി, എന്നിരുന്നാലും മനസ്സ് വളരെ ദൃഢതപെടുത്തി.

രണ്ട്‌ ആഴ്ചകൾക്കു ശേഷം.

ഒരു മധ്യവയസ്സ് പ്രായം വരുന്ന സ്ത്രീ വെപ്രാളപ്പെട്ടുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ഓടി വന്നു. കഴുത്തിൽ താലി ചരട് അല്ലാതെ വേറെ ഒരു ആഭരണങ്ങളൂം ഇല്ല. കാതിലും, കൈയിലും ഒരു ആഭരണങ്ങളും ഇല്ല. വെപ്രാളപ്പെട്ട് വന്നതുകൊണ്ട് മുഖമെല്ലാം വിയർത്തിരിക്കുകയാണ്. നെറ്റിയിൽ നിന്നും കുങ്കുമം പോലും ആ വിയർപ്പിൽ പകുതിയേ കാണുവാൻ സാധിക്കുകയുള്ള.

"ആരാണ് നിങ്ങൾ?", എന്ത് കാരണമാണ് നിങ്ങൾ പതറിപ്പോയി വന്നിരിക്കുന്നത്? എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

എൻറെ ഭർത്താവിനെ താങ്കൾ രക്ഷിക്കണം, എന്ന് ആവർത്തിച്ച് - ആവർത്തിച്ച് പറയുന്നതല്ലാതെ, അദ്ദേഹം ആര് എന്ന് പറയുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിക്കുവാൻ തക്ക എനിക്ക് എന്ത് ഗുണമേൻമയാണ്  ഉള്ളത്. അങ്ങനെ എന്ത് തെറ്റാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്, എന്ന് ആദ്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

ഈ സ്ത്രീക്ക് എന്നെ എങ്ങനെ അറിയും, എവിടെ നിന്നും ഇവർ വരുന്നു? ആര് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഇവർ എന്നെ തേടിവരുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം ലഭിച്ചില്ല.

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ ചോദിക്കാം എന്ന് കരുതി ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"ഇവരുടെ പേര് കലാറാണി. അന്നേ ദിവസം അഗസ്ത്യ മുനിയോട് വെല്ലുവിളിച്ചു പോയല്ലോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയാണ്. സംസ്ഥാന സർക്കാരിൻറെ 4th ഗ്രേഡ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര് മണിവർണ്ണൻ."

മൂന്ന് ദിവസത്തിന് മുൻപ്, മണിവർണ്ണനെ കഞ്ചാവ് കടത്തികൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പോലീസ് പിടിച്ചു. കൂടെയുള്ളവൻ തന്ത്രപൂർവമായി രക്ഷപെട്ടു. പോലീസ് കേസ് രെജിസ്റ്റർ ചെയ്തതിനു ശേഷം, അദ്ദേഹത്തെ ജയിലിൽ അടച്ചതിന് ശേഷം അന്വേഷണത്തിനായി ഗ്രാമത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന കലാറാണിയുടെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോളാണ് മണിവർണനെ കുറിച്ചുള്ള സത്യം അറിയുവാൻ സാധിച്ചത്. ജയിലിൽ കാണുവാൻ പോയി വന്നിരിക്കുന്നു ഇവൾ.

ധനം സമ്പാദിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ കഞ്ചാവ് കടത്തലിൽ ഇറങ്ങി. ഈ തൊഴിൽ ഇറങ്ങരുത് എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി ജീവ നാഡിയിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അത് മറുത്തു വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇറങ്ങി. കൃത്യം മൂന്നാമത്തെ മാസം പ്രശ്നത്തിൽ പെടും എന്ന് പറഞ്ഞത് ഇന്നേ ദിവസം നടന്നിരിക്കുന്നു. എന്നെ പിടിച്ചു, പക്ഷേ കൂടെയുള്ളവൻ രക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് മണിവർണ്ണൻ തൻറെ ഭാര്യയായ കലാറാണിയോട്, ജയിലിൽ വെച്ച് പറഞ്ഞു.

ഇന്നേ ദിവസം ഞാൻ തെറ്റ് ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. കൂടെയുള്ളവൻ ആണ് ചെയ്‌തിട്ടുള്ളത്, ഞാൻ ഒപ്പം നിന്നു എന്ന് മാത്രം.  എന്നെ രക്ഷിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡി വായിക്കുന്ന ഇവിടേക്ക് മണിവർണ്ണൻ തന്നെയാണ് കലാറാണിയെ അയച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് പിനീടാണ് അറിയുവാൻ സാധിച്ചത്.

അവളോട് ചോദിച്ചു,"എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവായ മണിവർണ്ണനും തമ്മിൽ വളരെയധികം വേർപാട് വന്നിട്ടും, നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിക്കുവാൻ വേണ്ടി ഓടി വന്നിരിക്കുന്നത്? നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ ചേർന്ന് അല്ലല്ലോ ജീവിക്കുന്നത്?" എന്ന് ചോദിച്ചു.

അവർ പറഞ്ഞത് ഒന്ന് മാത്രം, "എന്ത് വന്നാലും അദ്ദേഹം എൻറെ ഭർത്താവാണ്. തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം എന്നെ മറന്ന് തെറ്റായ വഴിയിൽ പോയിരുന്നാലും ഇപ്പോൾ ജയിലിലാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ഇപ്പോളെങ്കിലും ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ മതി, അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ എൻറെ ജീവൻ കൂടി കൊടുക്കുവാൻ തയ്യാറാണ്", എന്ന് കലാറാണി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അതിശയിച്ചുപോയി.

"നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് കുറ്റകൃത്യത്തിലേർപ്പെടുമ്പോൾ തന്നെ പിടിപെട്ടിരിക്കുകയാണ്. നിയമപ്രകാരം 10 വർഷമോ അതിൽ കൂടുതലോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ജയിലിൽ തന്നെ ഇരിക്കണം. അദ്ദേഹത്തെ അഗസ്ത്യ മുനി എങ്ങനെ രക്ഷിക്കുവാൻ സാധിക്കും?"

"സാർ! ഇതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. എൻറെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്. എങ്ങനെയെങ്കിലും എൻറെ ഭർത്താവിനെ രക്ഷിക്കണം, അദ്ദേഹം താങ്കളെ വളരെയധികം വിശ്വസിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ചോദിച്ചു പറയുക.

കാര്യത്തിൻറെ ഗൗരവം അറിയാതെ ഇവൾ സംസാരിക്കുന്നുവല്ലോ, ഇവൾക്ക് ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയെ പ്രശംസിക്കുകയോ? ഇല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമത്തിൽ ഉള്ള വിശ്വാസത്തെ പ്രശംസിക്കുകയോ? അതോ ജയിലിൽ ഉള്ള മണിവർണ്ണന്റെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം ജീവ നാഡി നോക്കണമോ? എന്ന് ഒരു മിനിഷം ഞാൻ കുഴഞ്ഞുപോയി.

നിയമത്തിലുള്ള കുരുക്കുകൾ നീക്കി, തെറ്റ് ചെയ്ത മണിവർണ്ണനെ രക്ഷിക്കുവാൻ അഗസ്ത്യ മുനി ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവ് വല്ലതും ആണോ? ഇല്ലെങ്കിൽ കോടതിയിൽ വാദം നടത്തി ജയിക്കുവാൻ പേരുകേട്ട ക്രിമിനൽ വക്കിലാണോ? അതോ നിയമം കൈകാര്യം ചെയുന്ന മന്ത്രിയാണോ? ഇതൊന്നും അല്ലല്ലോ! പിന്നെങ്ങനെ ജീവ നാഡിയെടുത്തു മണിവർണ്ണനെ ജയിലിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുത്തുവാൻ സാധിക്കും? ഇങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ നിന്നും എങ്ങനെ പുറത്തുവരും എന്ന് അമ്പരന്നുപോയി.

എന്നെ കൊണ്ട് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയെടുത്തു മണിവർണ്ണനുവേണ്ടി കള്ളം പറയുവാൻ സാധിക്കില്ല. അതെ സമയം കലാറാണിയെ സമാധാനപ്പെടുത്തേണ്ടിവരും, ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചു..............

നടക്കുന്നത് നടക്കട്ടെ, അല്ലാതെ ഒരു ധർമ്മസങ്കടവും വേണ്ട, അഗസ്ത്യ മുനി എന്ത് അനുഗ്രഹ വാക്ക് കൊടുക്കുന്നുവോ അത് കൊടുക്കട്ടെ, എന്ന് വിചാരിച്ചു സാവധാനം ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"അന്ന് തന്നെ അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞുവല്ലോ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു പുതിയ തൊഴിൽ ചെയ്യണ്ട എന്ന്. എന്നാൽ അവനോ എല്ലാം ചെവികൊടുത്തു കേട്ടതിന് ശേഷം അഗസ്ത്യ മുനിയെ അവഗണിച്ചു. എന്നാൽ ഇന്നോ ദിവസങ്ങളോളം പുറത്തേക്ക് വരാൻ സാധിക്കാത്ത വണ്ണം ജയിലിൽ ഇരുന്നു സങ്കടപെടുകയാണ്. അഹങ്കാരവും, ഉറച്ചതീരുമാനവും ചോരത്തിളപ്പ് ഉള്ളത് വരെ മാത്രം. ഇത് ആരും ആലോചിക്കാറില്ല, മണിവർണ്ണനും ഇങ്ങനെ തന്നെ". 

"ഞങ്ങൾ വഴി കാണിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ മറുത്തു. പുലിയുടെ ഗുഹയിൽ വീഴുകയും ചെയ്തു. ഇവൻറെ ഭാര്യയും ശെരി, ഇവനും ശെരി ഇതുവരെ ഈശ്വരനെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ദിവസം പോലും ജീവിച്ചിട്ടില്ല. ഇതുകാരണം ഇവരുടെ അഭ്യർത്ഥന പ്രാർത്ഥനയാകില്ല. എന്നിരുന്നാലും മണിവർണ്ണനെ അവൻറെ മാതാപിതാവ് ചെയ്ത പ്രാർത്ഥന മൂലം മാത്രമേ രക്ഷിക്കുവാൻ സാധിക്കൂ. അതും ഇപ്പോളല്ല 3 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം മാത്രം. അതുവരെ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുക," എന്ന് പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം.

"മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ജയിലിൽ നിന്നും പുറത്തു വന്ന മണിവർണ്ണൻ ഇപ്പോൾ തമിഴ് നാട്ടിൽ ഒരു അതിർത്തി പ്രദേശത്തിൽ ഒരു  ഒരു ആശ്രമം കെട്ടി അവിടെ വളരെ നിർധരരായ കുട്ടികൾക്ക് ആത്മീയ വഴി മറ്റും ഈശ്വര പ്രാർത്ഥന ചെയ്തു വരുന്നു. കൂടെ ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാര്യ കലാറാണിയും ഉണ്ട്. രണ്ട് പേരും ഇപ്പോൾ ശിവ ഭഗവാൻറെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങി പഠിക്കുന്നു. എത്രയോ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് നടന്ന ഈ സംഭവം തൻറെ ആശ്രമത്തിൽ വരുന്ന എല്ലൊരോടും പറഞ്ഞു അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്കിനെക്കുറിച്ചു വളരെ ഭക്തിയോടെ പറയുന്നു മണിവർണ്ണൻ".

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 40

ദുബായിൽ നിന്നും രാത്രി 10 മണിക്ക്  ഒരു ടെലിഫോൺ കാൾ വന്നു, സംസാരിച്ച വ്യക്തിയുടെ പേര് വിശ്വനാഥൻ. ദുബായിൽ ചെല്ലുന്നതിന് മുൻപ് അദ്ദേഹം അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയിലൂടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങുവാൻ വന്നിരുന്നു. തടസങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ വിദേശനാട്ടിൽ പര്യടനം നടക്കും എന്ന് അനുഗ്രഹം വാങ്ങി ചെന്ന അദ്ദേഹം, എത്തിയ രണ്ടാമത്തേ ദിവസം തന്നെ രാത്രി ഭയപ്പെട്ട്‌ ടെലിഫോണിൽ വിളിച്ചു.

എന്ത് പറ്റി എന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, എൻറെ പാസ്പോർട്ട്, വിസാ മറ്റും കുറെ അധികം പണം ഒന്നും കാണുന്നില്ല. കൈയിൽ ഒരു തരി പണം പോലുമില്ല, എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നിൽക്കുന്നു. അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ചോദിച്ചാൽ തുലഞ്ഞു പോയത് തിരിയെ ലഭിക്കുമോ എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

"എവിടെയാണ് താമസിച്ചിരിക്കുന്നത്"?

ഒരു ഹോട്ടലിൽ, നാളെ ഹോട്ടലിൽ ബാക്കി പണം കൊടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

"എങ്ങനെയാണ്  കാണാതെപോയത് ".

അറിയില്ല, "ഒരു കടയിൽ ചെന്ന് കുറച്ചു സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി. കാഷിറോട് ബില്ലിനുള്ള പണം കൊടുക്കുവാൻ പോയപ്പോൾ, എൻറെ കൈവശമുള്ള ഹാൻഡ്ബാഗ് കണ്ടില്ല, 

"അതിലാണ് എല്ലാം അവശ്യ കാര്യങ്ങളും വച്ചിരുന്നത്."

"കടയിൽ നന്നായി തേടി നോക്കിയിരുന്നു!"

ഒരു സ്ഥലം പോലും വിടാതെ നോക്കിയിരുന്നു, അവിടെയൊന്നും എൻറെ ഹാൻഡ്ബാഗ് കാണുവാൻ സാധിച്ചില്ല എന്ന് വിശ്വനാഥൻ പറഞ്ഞു. 

തടസങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വിദേശപര്യടനം നടക്കും എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ. തുടക്കം തന്നെ എല്ലാം കൈവിട്ടു പോയല്ലോ എന്ന് ഒരു പരാതി പറഞ്ഞു.

വിശ്വനാഥൻ പറഞ്ഞതില്ലോ അതോ പരാതി പെട്ടത്തിലോ, ഒരു വിധത്തിലും പ്രയാസമില്ല. അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്ക് നല്ല രീതിക്ക് നടന്നിരിക്കണം, പക്ഷേ അത് അങ്ങനെ നടക്കാത്തത് ഒരു കാരണം ഉണ്ടായിരിക്കും, അത് എന്ത് കാരണം എന്ന് മനസ്സിലായില്ല.

വളരെ ധിറുതിയിൽ കുളിച്ചതിന് ശേഷം അഗസ്ത്യ മുനിയെ നമസ്കരിച്ചു വിശ്വനാഥന് വേണ്ടി ജീവ നാഡി വായിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"കളഞ്ഞു പോയതെല്ലാം തിരിച്ചു ലഭിക്കും അടുത്ത 20 നാഴികയിൽ", അതു വരെ അവൻ ആരാധിക്കുന്ന പുട്ടപർത്തി ഈശ്വരനെ മനസ്സലിഞ്ഞു ആരാധിക്കട്ടെ. പിന്നീട് അവന്റെ കുലദേവതയേ  ആരാധിക്കട്ടെ. എന്ന് വളരെ ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു."

വിശ്വനാഥൻ പുട്ടപർത്തി സായിബാബയെ വളരെ ദിവസമായി തൻറെ ആത്മീയ ഗുരുവായി ആരാധിച്ചുവരുന്നു. വികാരികുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് പുട്ടപർത്തയിൽ ചെന്ന്  എത്തുകയും തന്നകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവർക് പറ്റുന്ന രീതിയിൽ സഹായം ചെയുന്നത് പതിവ്. 

ഇതെല്ലാം ഒരു വശം ഉണ്ടെങ്കിലും, വിശ്വനാഥനോട് അഗസ്ത്യ മുനിക് ഒരു പ്രതേക വാത്സല്യം ഉണ്ട്. പലപ്പോഴും നാഡി നോക്കും. അഗസ്ത്യ മുനി എന്ത് പറയുന്നുവോ അത് വളരെ ശ്രെദ്ധയോടും, ചിട്ടയായും ചെയ്യും. അങ്ങനെ പറ്റി ആത്മീയ മനസ്സ് ഉള്ളവൻ, ഇപ്പോൾ വിദേശ രാജ്യത്തിൽ അകപ്പെട്ട് കഷ്ടപെടുകയാണല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.

"എന്തിനാണ് ഈ പരീക്ഷണം എന്നത് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അടുത്ത് നിന്നും തന്നെ മനസ്സിലാക്കണം", എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു.

വിശ്വനാഥന് പകരം ഞാൻ അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ജീവ നാഡിയിലൂടെ ചോദിച്ചു.

വിദേശ രാജ്യത്തിൽ പോകുവാൻ വായ്പ് ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ 100 പേർക്ക് അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതായി ഭാരതി സിദ്ധൻറെ ഒരു ചിത്രത്തിന് മുൻപ് ഒരു വ്യാഴായ്ച വിശ്വനാഥൻ സത്യം ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ യാത്രയുടെ ധിറുതിയിൽ അവന് അന്നദാനം കൊടുക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല.

രണ്ടാമതായി കന്നി മാസം ശനിയായ്ച്ച തൻറെ കുലദൈവം ക്ഷേത്രത്തിൽ ഗരുഡ ഉത്സവം ചെയുവാൻ നേർന്നിരുന്നു.  എട്ട് വർഷമായിട്ടും ആ പ്രാർത്ഥന ഇതുവരെ നിറവേറ്റിയിട്ടില്ല. 

ഇത് രണ്ടും ചെയ്തിരുനെങ്കിൽ വിശ്വനാഥന് ഈ ദിവസം കാണേണ്ടിയില്ലായിരുന്നു.

ഇപ്പൊഴും താമസിക്കാതെ ഭക്തി സിദ്ധനെയും, കുല ദൈവത്തെയും പ്രാർത്ഥന ചെയ്തു, താൻ വിദേശ രാജ്യത്തിൽ നിന്നും വന്നതും, ആ നേർച്ച ഉടൻ തന്നെ ചെയ്യാം എന്ന്, ഇനിയുള്ള 18 നാഴികയിൽ വിശ്വനാഥന് കളഞ്ഞു പോയതെല്ലാം ലഭിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞു അഗസ്ത്യ മുനി.

ഞാൻ വിശ്വനാഥന് വേണ്ടി കേട്ടപ്പോൾ 40 മിനുട്ടുകൾ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു ആണ് 20 നാഴികയിൽ നിന്നും 18 നാഴികയ് ആയി ഇപ്പോൾ കുറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.

ഉടൻ തന്നെ വിശ്വനാഥനോട് ഈ വാർത്ത പറയുവാനായി ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം താമസിച്ചിരുന്ന ഹോട്ടലിൻറെ നമ്പറോ, അതോ അദ്ദേഹത്തെ ലഭിക്കുന്ന ടെലിഫോൺ നമ്പറോ ചോദിക്കുവാൻ വിട്ടുപോയിരുന്നു. കൃത്യം 20 നാഴികയ്ക്ക് ശേഷം.

ദുബായിൽ നിന്നും വിശ്വനാഥൻ ഒരിക്കൽ കൂടി ടെലിഫോൺ ചെയ്തു. അഗസ്ത്യ മുനിക് എങ്ങനെ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തും എന്ന് അറിയിൽ. ഞാൻ എൻറെ കുല ദൈവ ക്ഷേത്രത്തിൽ ചില പ്രാർത്ഥനകൾ നേർന്നിരുന്നു. അതിൽ ഒന്ന് കന്നി മാസം ശനിയാഴ്ച ദിവസം ഗരുഡ ഉത്സവം ചെയുവാൻ നേർന്നിരുന്നു. ധനം വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആ കാര്യം മറന്നുപോയി. അത് ഇപ്പോൾ അഗസ്ത്യ മുനി കാരണം ഓർക്കുവാൻ ഇടയായി. നാട്ടിൽ എപ്പോൾ ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്നുവോ അപ്പോൾ ഞാൻ ആ പ്രാർത്ഥന നിറവേറ്റാം.

രണ്ടാമത്തേത്.......

ദുബായിൽ വരുന്നതിന് മുൻപ് പുട്ടപർത്തിയിൽ അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതായി നേർന്നിരുന്നു. എന്നാൽ ചെയുവാൻ സാധിച്ചില്ല. ഇപ്പോൾ അതും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു, അതും നാട്ടിൽ എത്തിയാലുടൻ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു വിശ്വനാഥൻ.

എപ്പോൾ ഞാൻ ഷോപ്പിംഗ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന കടയിൽ നിന്നും ഒരു ടെലിഫോൺ കാൾ വന്നു. എൻറെ പാസ്പോർട്ട്, വിസ, പണം എല്ലാം ലഭിച്ചതായി പറഞ്ഞു അവർ. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പുറപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങിയതിന് ശേഷം വീണ്ടും തങ്ങളോട് അറിയിക്കാം എന്ന് വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, 20 നാഴികയിൽ ഇങ്ങനത്തെ ഒരു അതിശയം ദുബായിൽ നടത്തികാണിച്ചുവല്ലോ എന്ന് ഞാൻ തന്നെ അതിശയിച്ചു, വിശ്വനാഥൻ അടുത്ത് എന്ത് പറയുവാൻ പോകുന്നു എന്ന് അറിയുവാൻ വേണ്ടി ടെലെഫോണിന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

കൃത്യമായി 30 മിനുട്ടുകൾക്കു ശേഷം, വിശ്വനാഥൻ ടെലിഫോൺ ചെയ്തു. 

ആ ഷോപ്പിംഗ് കടയിൽ ആരോ ഒരു സന്യാസി പോലെ വന്നു എന്ന്. ആ സ്വാമിയുടെ അടയാളങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ അത് സാക്ഷാൽ അഗസ്ത്യ മുനിയായിട്ട് തന്നെ വിശ്വനാഥന് കാണുവാൻ സാധിച്ചു.

ആ കടയിലുള്ള അദ്ദേഹം അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ചിത്രം കണ്ടതിന് ശേഷം, ഇദ്ദേഹം തന്നെയാണ് എൻറെ കടയിൽ വന്നു, എൻറെ കടയുടെ പുറത്തു കിടന്നതായി പറഞ്ഞു ഇത് എന്നോട് തന്നതിന് ശേഷം വളരെ അതിശയത്തോടെ പറഞ്ഞു. വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്ന വിശ്വനാഥൻ ഒരു പൈസ പോലും കുറയാതെ, എല്ലാം പണവും ലഭിച്ചു എന്ന് ഒരായിരം നമസ്കാരങ്ങൾ  അഗസ്ത്യ മുനിക് ദുബൈയിൽ നിന്നും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി ആനന്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു. 

അഗസ്ത്യ മുനി ഇതു വരെ ഇന്ത്യയിൽ അല്ലാതെ വേറെ ഒരു സ്ഥലത്തിലും പോകാത്ത അദ്ദേഹം, വിശ്വനാഥനെ രക്ഷിക്കുവാൻ വേണ്ടി ദുബായിൽ പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി 

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 39

ആർക്കാണോ സിദ്ധന്മാരുടെ കാരുണ്യം ലഭിക്കുന്നുവോ അവർക്കു അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ലഭിക്കും. പക്ഷേ ചിലർക്ക് സിദ്ധന്മാരുടെ കാരുണ്യം അവസാനം വരെ ലഭിക്കുന്നില്ല, ഇത് യാഥാർത്ഥമായുള്ള വസ്തുതയാണ്.

അന്നും അങ്ങനെ തന്നെ, ഒരു 12 വയസ്സ് മകളെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടു അവളുടെ അമ്മയും, മുത്തശ്ശിയും വന്നു. 

"ഈ കുഞ്ഞിനെ നിങ്ങൾ തന്നെ രക്ഷിക്കണം", എന്ന് ഒരു കാര്യവും പറയാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവർ നിന്നു.

ഞാൻ ആ കുഞ്ഞിനെ നോക്കി, മുഖത്തിൽ ദുഃഖത്തിന്റെ രേഖകൾ വളരെയത്തധികം കാണുവാൻ സാധിച്ചു.

എന്തെങ്കിലും മാരകമായ ഒരു രോഗം പിടിപെട്ടിരിക്കുന്നു, എന്ന് മാത്രമേ അറിയുവാൻ സാധിച്ചൊള്ളു. ആ കുഞ്ഞും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വന്നിരുന്നവരും ഒന്നു പറയുവാൻ സാധിക്കാതെ, തല കുനിഞ്ഞു അവർ അവിടെ നിന്നു.

"എന്താണ് വിഷയം എന്ന് പറയുകയാണെങ്കിൽ, അഗസ്ത്യ മുനിയോട് നിങ്ങളുടെ വിഷമങ്ങൾ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, ഏതെങ്കിലും പരിഹാരം ലഭിക്കുമോ എന്ന് നോക്കാം", എന്ന് പറഞ്ഞു.

"ഞങ്ങൾ വാ തുറന്നു പറയുവാൻ പറ്റാത്ത ഒരു അവസ്ഥയാണ്," നിങ്ങൾ തന്നെ അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ചോദിച്ചു നോക്കുക.

ഇത് ഒരു വിധത്തിൽ എന്നെ ധർമസംഗടത്തിൽ ആക്കി. അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ ചോദിച്ചു ഇതിനുള്ള മറുപിടി പറയാം, എന്ന് കരുതി ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

ഇവിടെ മൂന്ന് ആയില്യം നക്ഷത്രത്തിൽ പിറന്നവർ ഇരിക്കുന്നു. ഇവരിൽ ഒരാൾ പുറത്തേക്ക് പോകട്ടെ, അതിനു ശേഷം ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചു പറയാം എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു.

ജീവ നാഡി അടച്ചുവച്ചതിന് ശേഷം, വന്നിട്ടുള്ള 3 പേരോടും അവരുടെ നക്ഷത്രം എന്താണ് ചോദിച്ചു. 

"പുണർതം എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞു, തിരുവാതിര എന്ന് അടുത്ത ആൾ പറഞ്ഞു, ആ കുഞ്ഞു മാത്രം ആയില്യം നക്ഷത്രം എന്ന് പറഞ്ഞു കൂടെ വന്നവർ.

ഇത് കേട്ടതും എനിക്ക് കുഴപ്പം ഉണ്ടായി.

വന്നിരിക്കുന്ന മൂന്ന് പേരും മൂന്ന് നക്ഷത്രത്തിൽ പിറന്നതായി പറയുന്നു. എന്നാൽ അഗസ്ത്യ മുനിയോ മൂന്ന് പേരും ആയില്യം നക്ഷത്രം എന്ന് പറയുന്നു.

ആയില്യം നക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നും ഒരാൾ ഇവിടം വിട്ടു പോകണമെങ്കിൽ ആ കുഞ്ഞു തന്നെ ഇവിടുന്നു പോകണം. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഏതു ശെരിയാകുക ഇല്ലാലോ, വന്നിരിക്കുന്നത് ആ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടിയാണല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു കുഴഞ്ഞുപോയി.

വന്നിരിക്കുന്ന 3 പേർക്കും ജാതകം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് വളരെ കൃത്യമായി  നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ ഒരാൾ തിരുവാതിര, ആയില്യം അവസാനത്തെ ആൾക്ക് പുണർതം എന്ന് കുറിച്ചിട്ടുണ്ട്. .

വീണ്ടും അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡി നോക്കി ഇതിനുള്ള വ്യാഖ്യാനം ചോദിച്ചു.

അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു, ഈ മൂന്നുപേരും ആയില്യം നക്ഷത്രത്തിൽ പിറന്നരാണ്. ഗ്രഹങ്ങൾ ചിലത് വക്രമായി പിന്നോട്ട് ചെല്ലുന്നത് പോലെ ഇവരിൽ മൂന്നുപേരുടേതിൽ കുഞ്ഞിൻറെ ഒഴിച്ച്, മറ്റുള്ളവരുടെ നക്ഷത്രം വക്രമായി മുന്നോട്ടും, പിന്നോട്ടും പോയിട്ടുണ്ട്.

തുടർന്നു ആ മുത്തശ്ശിയെ പുറത്തേക് പോയി ഇരിക്കുവാൻ പറയുക, അവളും ആയിലം നക്ഷത്രത്തിൽ പിറന്നവർ. പിന്നീട് ഞാൻ ബാക്കി പറയാം, എന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇത് സിദ്ധൻമാരായ ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ അറിയുകയുള്ളൂ, ദൈവത്തിൻറെ ഇത്തരം രഹസ്യം ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ അറിയുകയുള്ളൂ.

മറ്റൊരു വാർത്തയും പറയാതെ ആ കുഞ്ഞിൻറെ മുത്തശ്ശിയെ പുറത്തിരിക്കുവാൻ പറഞ്ഞു. അവരും മറുവാക്ക് ഒന്നും പറയാതെ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, അഗസ്ത്യ മുനിയും ജീവ നാഡിയിൽ ആ കുഞ്ഞിനെപ്പറ്റി പറയുവാൻ തുടങ്ങി.

"പാവം, പുണ്യം എന്നിവ വിശ്വസിക്കുന്നവർ വിശ്വസിക്കട്ടെ, മറുത്തുള്ളവർ പോകട്ടെ. ഈ കുഞ്ഞിന് ശരീരത്തിൽ ഏതൊരു ചെറിയ മുറിവ് ഉണ്ടായാലും രക്തം ധാര - ധാരയായി ഒഴുകുവാൻ തുടങ്ങും. അത് നിറുത്തുവാൻ വളരെ കഷ്ടപെടേണ്ടിവരും, എളുപ്പത്തിൽ രക്തം നിക്കുകയില്ല, മാത്രമല്ല ഉണങ്ങുകയുമില്ല. ചില സമയം രണ്ട് - മൂന്ന്  ദിവസം വരെ രക്തം വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും. ഇതിന് ചികിൽസിച്ചു ഭേദപ്പെടുത്തുവാൻ സാധിക്കുമെങ്കിലും അതിനായിട്ടുള്ള ഔഷധ ചെടി 24 വർഷങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ ഉണ്ടാകുകയുള്ളൂ.  ഈ ഔഷധ ചെടി കൊള്ളിമല, പൊതിഗൈമല, പർവതമല, സതുരഗിരിമല എന്നീ അടർന്ന കാടുകളിൽ മാത്രമേ വളരുകയുള്ളു. 

ഇത് കണ്ടുപിടിച്ചു, അത് കൃത്യമായ അളവിൽ എടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, ആ രക്തം ഒഴുകുന്നത് തടയുവാൻ സാധിക്കും. ഈ കുഞ്ഞിന് വന്ന അസുഖം ലക്ഷത്തിൽ ഒരാൾക് വരുന്നത്, ആൺ കുട്ടിയാണെങ്കിൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും കൈകാര്യം ചെയുവാൻ സാധിക്കും. ഈ പെൺകുട്ടിയാണെങ്കിൽ വളരെ അടുത്താണ് പ്രായപൂർത്തി ആയിരിക്കുന്നത്. സാധാരണ ഒരു മുറിവ് വന്നാലേ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന രക്തം ഒരിക്കലും നിൽക്കാതെവരുമ്പോൾ, പ്രായപൂർത്തിയായ ഈ പെൺകുട്ടിക് ആ ദിവസങ്ങളിൽ വളരെ സമയം എടുത്താണ് ശെരിയാകുന്നത്. ഇത് ഒരു വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിലും പെട്ടെന്ന്‌ ഭേദപ്പെടുത്തുവാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ടു  ജീവന്  ഒരു വെല്ലുവിളിയായി മാറുന്നു. ഇത് തന്നെയാണ് സത്യം എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു. 

ഇത് വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്കുപോലും ആ പെൺകുട്ടിയോട് സഹതാപം തോന്നി.

ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ആർത്തവം ഇപ്പോൾ ആരംഭിച്ചതേയുള്ളു. ഇത് പല വർഷങ്ങൾക് നിലനിൽക്കും. ഓരോ മാസ ആർത്തവം സമയത്തു രക്തം നിൽക്കുവാൻ പല ദിവസങ്ങൾ ആകും. ശരീരത്തിൽ ഉള്ള രക്തം പാഴായി പോയാൽ അത് എങ്ങനെ വീണ്ടെടുക്കും. ആർത്തവം തടുക്കുവാൻ ആവില്ല, അത് പ്രകൃതിദത്തമാണ്. പിനീട് എങ്ങനെ ഇവളുടെ രക്തം പോകുന്നത് നിറുത്തുവാൻ സാധിക്കുന്നത്? 

അതുമാത്രമല്ല, ഈ പെൺകുട്ടി കുറച് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കല്യാണം കഴിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാവുന്നത് വളരെ വിഷമമാണ്! മാത്രമല്ല ആരാണ് ഈ പെൺകുട്ടിയുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയതിന് ശേഷം വിവാഹം ചെയ്യുക? എന്നത് പോലെ പല രീതിയിലുള്ള ചിന്തകൾ എന്നിൽ ഉണ്ടായി. 

ഞാൻ മൗനമായി ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നത് കണ്ട് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ ഭയന്നുപോയി.

"എന്താണ്...........ഏതെങ്കിലും ജീവന് ആപത്തുണ്ടോ, സത്യം പറയുക," നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുമായി അവർ ചോദിച്ചു.

"ഇല്ല......ഇല്ല.......അതൊന്നുമല്ല. കുഞ്ഞിൻറെ അസുഖം വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മാറും, ഭയപ്പെടേണ്ട. എന്ന് പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, കുഞ്ഞിനേയും വച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചോദിക്കാമോ?" എന്ന് അവരെ ശാസിച്ചു.

"എല്ലാവരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്!".

"ആരാണ് ആ എല്ലാവരും?"

ഡോക്ടർ തന്നെ, ഒരോ മാസം ആർത്തവം സമയത് രക്തം കൊടുക്കേണ്ടിവരും എന്ന് പറയുന്നു. ഈ ശരീരത്തിൽ അതെങ്ങനെ സഹിക്കുവാൻ പറ്റും? എന്ന് പറയുമ്പോൾ തന്നെ അവർ കരയുവാൻ തുടങ്ങി.

അതോടൊപ്പം പറയുവാൻ ഉള്ള വാക്കുകൾ ഒന്നും പുറത്തുവന്നില്ല.

ഇല്ല, ഇതിനായി അഗസ്ത്യ മുനി ഒരു ഔഷധ ചെടി ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് ആ കുഞ്ഞിൻറെ അമ്മയെ സാന്ധ്വനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

സതുരഗിരി മലയിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതേക ഇനം ഔഷധ ചെടി, പൊതിഗൈ മലയിൽ നിന്നുമുള്ള മറ്റൊരു ഔഷധ ചെടി, കൊള്ളിമല കാട്ടിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഒരു ഔഷധ ചെടി, ഇവ മൂന്നും ശേഖരിച്ചു, നന്നായി വൃത്തിയാക്കി, നിഴലിൽ വച്ച് ഉണക്കി അത് പൊടിയാക്കി (ഉലക്ക കൊണ്ട് നന്നായി ഇടിച്ചു) ഒരു വെറ്റിലയിൽ വച്ച്, അതിനൊപ്പം കാട്ടു തേൻ അതിൽ കലർന്ന് ദിവസവും മൂന്ന് നേരം തുടർന്ന് കഴിച്ചുവരുകയാണെങ്കിൽ ഈ കുഞ്ഞിന് ഏർപ്പെട്ടിട്ടുള്ള രക്ത സംബന്ധമായ രോഗം മൊത്തമായും  മാറുമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇത് കേട്ടതും ആ അമ്മക്ക് ഉണ്ടായ സന്തോഷത്തിന് പരിധിയില്ലായിരുന്നു.

"എൻറെ താലി വിറ്റെങ്കിലും  ഇവൾക്ക് ഈ മരുന്ന് ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാം, ഇവൾ സുഖം പ്രാപിക്കുമല്ലോ? എന്ന് വളരെ ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു.

"വിഷമിക്കേണ്ട നിങ്ങൾ, അഗസ്ത്യ മുനി ഒരിക്കലും നിങ്ങളെ കൈ വിടില്ല", എന്ന് അവർക്കു ധൈര്യം കൊടുത്തു.

മൂന്ന് മാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കും.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം ഈ പെൺകുട്ടിയും, ഇവളുടെ അമ്മയും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ എന്നെ കാണുവാൻ വന്നു.

സന്തോഷമായ വാർത്ത, അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം ഔഷധ ചെടികളും ഇവൾക്ക് വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. ഇപ്പോൾ പണ്ടത്തെപ്പോലെ ആർത്തവം ഇവൾക്ക്  ഇല്ല, എല്ലാം പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഉള്ളതുപോലെ മൂന്ന് ദിവസത്തോടെ നിൽക്കുന്നു. ശരീരത്തിൽ മുറിവ് സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിലും രക്തം വരുന്നു, പക്ഷേ തുടർന്ന് രക്തം വരുന്നില്ല. ഈ പെൺകുട്ടിയെ അഗസ്ത്യ മുനി തന്നെയാണ് രക്ഷിച്ചത്, എന്ന് ആ പെൺകുട്ടിയുടെ അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യത്തിൽ ഞാൻ ആശ്ചര്യപെട്ടുപോയി, ആപത്തായ അസുഖങ്ങൾ പോലും തീർത്തു വയ്ക്കും അഗസ്ത്യ മുനിക് നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തി.

അതെ സമയം എനിക്കൊരു സംശയം, ആ പെൺകുട്ടി എന്നോട് അന്നും ഒരു വാർത്ത പോലും സംസാരിച്ചില്ല. സന്തോഷമായ ഈ വാർത്ത പറഞ്ഞപ്പോൾ പോലും ഒരു വാക്ക് പോലും മിണ്ടിയില്ല എന്ത് കാരണം? എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു.


ഇതിന് എനിക്ക് ലഭിച്ച ഉത്തരം, ആ പെൺകുട്ടിക് സംസാരിക്കുവാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന് തന്നെ  

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 38

ആ വയസ്സായ ദമ്പതികളെ നോക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കഷ്ടമായി തന്നെ ഇരുന്നു. 

"എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ കല്യാണം നിറുത്തുക. നിങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ വീണ് ശരണാഗതി തേടുന്നു", എന്ന് കണ്ണീരോടെ കേൾക്കുന്നു.

"ഏത് കല്യാണം?" എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"എൻറെ മകളുടെ കല്യാണം," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ഭഗവാൻ അല്ല. അഗസ്ത്യ മുനിയാകട്ടെ ഒരു സിദ്ധൻ. അവർ നല്ല വഴി മാത്രമേ കാണിക്കുകയൊള്ളു. നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥ യാഥാർത്ഥമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ മകളുടെ കല്യാണം, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ നടക്കും", വിഷമിക്കേണ്ട.

അതൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല, അഗസ്ത്യ മുനി എങ്ങനെയെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മകളുടെ കല്യാണം നിരുത്തിത്തരണം. ഞങ്ങളും കാണാത്ത ജ്യോതിഷന്മാരില്ല, ചെയ്യാത്ത പരിഹാരങ്ങൾ ഇല്ല. അവസാനമായിയാണ് നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് അഭയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നത്, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ മകളുടെ വയസ്സ് 32. നന്നായി പഠിച്ചതിന് ശേഷം, നല്ലവണ്ണം സമ്പാദിക്കുന്നു. പ്രൊഫസറായി ഒരു കോളേജിൽ ജോലിചെയ്യുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.  

അതെ......

നിങ്ങൾക്ക് അവൾക്കായി ഒരു നല്ല വരനെ കണ്ടുപിടിക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല. അവൾക്കും പ്രായം അധികരിക്കുന്നു, അവളായി കണ്ടുപിടിച്ച ഒരു വരനെ കല്യാണം ചെയ്യുന്നതിൽ എന്താണ് ഒരു തെറ്റ്?

ഇല്ല, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൻറെ ഗൗരവം ഇതിലാണ് ഉള്ളത്. അവൻ വ്യത്യസ്ത മതം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളവനാണ്. അവൻറെ സഹോദരി വേറെ ഒരു മതത്തിൽ ഉള്ളവനുമായി കല്യാണം കഴിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. ഞങ്ങൾ ഹിന്ദു മതം സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളവർ, കൃത്യമായി പറയുകയാണെങ്കിൽ ഉയർന്ന കുല  ശൈവ വെള്ളാളർ. 

ആകട്ടെ, നിങ്ങൾ പറയുന്നു ആ പയ്യനും നിങ്ങളുടെ മകളും പല വർഷങ്ങളായി അടുപ്പത്തിലാണ് എന്ന്, ഇത് എങ്ങനെ ഒരു നിമിഷത്തിൽ അഗസ്ത്യ മുനിക് പിരിച്ചു വയ്ക്കുവാൻ സാധിക്കും? എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അഗസ്ത്യ മുനി എത്രയോ അതിശയങ്ങൾ നടത്താറുണ്ടല്ലോ. ഞങ്ങളുടെ വിഷയത്തിലും അങ്ങനെ ഒന്ന് കാണിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹത്തിലാണ് നാട്ടിൽ നിന്നും ഇത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്തു, 4 ദിവസമായി ഇതിനായി കാത്തു നിൽക്കുന്നത്, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ശെരി, പക്ഷേ നൂറിൽ - എൺപതു പേർക്ക് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നു. ഇരുപത് പേരിൽ പത്തുപേർക്ക് താമസമായി നടക്കുന്നു, പിന്നീടുള്ള അഞ്ച് പേർക്ക് താമസമായി നടക്കുന്നു. ബാക്കിയുള്ള അഞ്ച് പേർക്ക് നടക്കാറില്ല. ഇതിൽ നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് വരുന്നത് എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ നമുക്ക് ചോദിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

മുൻജന്മത്തിൽ നിങ്ങളുടെ മകളും, ആ പയ്യനും ഭാര്യ - ഭർത്താവായി വാഴ്ന്നിരുന്നു. അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം കാരണം അവരുടെ ബന്ധം വേർപെട്ടുപോയി, ആ വേർപെട്ടത്‌ കാരണമാണ് ഈ ജന്മത്തിലും തുടരുന്നത്, എന്ന് അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ അഗസ്ത്യ മുനി ചില പ്രാർത്ഥനകൾ, മറ്റും പരിഹാരങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ പറഞ്ഞു.

ഈ പ്രാർത്ഥനകൾ എല്ലാം ഞങ്ങൾ നേരത്തെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. 

ആ പ്രാർത്ഥനകൾ മുറപ്രകാരം ചെയ്യാത്തതു കാരണമാണ് അഗസ്ത്യ മുനി പറയുന്നത്, ഒരിക്കൽ കൂടി ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് നല്ലതേ ഉണ്ടാവൂ. ചെയ്ത പരിഹാരങ്ങളിൽ അറിഞ്ഞോ, അറിയാതെയോ ഒരു പുഷ്പം കൊണ്ടുള്ള ഒരു പാപം ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് പ്രേതം കൊണ്ടുള്ള അശുദ്ധമായത് കൊണ്ട്, ഭഗവാന് ആ പ്രാർത്ഥന പോയി ചേർന്നിട്ടില്ല എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ  മനസില്ലാമനസോടെ അവിടംവിട്ട് പോയി.

സ്നേഹിച്ചിരിക്കുന്നവരെ പിരിക്കുന്നത് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ഉദ്ദേശമല്ല. അവർ കല്യാണം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ ഭാവിയിൽ നന്നായി ജീവിക്കുവാൻ വേണ്ടി ചില പരിഹാരങ്ങൾ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി പറയുന്നത് സ്വാഭാവികം. ഈശ്വര വിശ്വാസമില്ലാതെ പണം ചിലവാകുന്നല്ലോ എന്ന് വേറെ വിധമായി കണക്ക് നോക്കി ചെയാതെപോയാലോ, ഇല്ലെങ്കിൽ വെറുപ്പോടെ ഇത് എൻറെ വിധി എന്ന് പ്രാർത്ഥന ചെയ്യുന്നവർ മാത്രമേ ഒരു വിധത്തിലുള്ള. പിന്നീട് അഗസ്ത്യ മുനിയ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു, ഇത് അർത്ഥമില്ല, എന്ന് എന്നോട് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു.

15 ദിവസത്തിന് ശേഷം ആ വയസ്സായ ദമ്പതികൾ ഒരു ദിവസം രാവിലെ എന്നെ തേടി വന്നു.

"നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം പരിഹാരങ്ങളും ഒരിക്കൽകൂടി ഞങ്ങൾ ചെയ്തു, എന്നാൽ ഒരു ഫലവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. പറയുകയാണെങ്കിൽ അവർ തമ്മിൽ ഉള്ള ബന്ധം ശക്തമാകുകയാണ്. ഇന്നേക്ക് നാലാം ദിവസം അവർ രണ്ടുപേരും രജിസ്റ്റർ വിവാഹം ചെയുവാൻപോകുകയാണ് എന്ന ഒരു വിവരം ഞങ്ങൾക് ലഭിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അതിരാവിലെ തന്നെ ഞങ്ങൾ താങ്കളെ കാണുവാൻവേണ്ടി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ വിവാഹം അഗസ്ത്യ മുനി നിരുത്തിത്തരണം എന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു".

അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ വിഫലമായോ? എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ ഒരു അതിശയംപോലെ ഇരുന്നു. ആലോചിച്ചുനോക്കി എവിടെയോ ഒരു തെറ്റ് നടന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി, ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവർ പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടും എന്തുകൊണ്ട് അത് വിഫലമായി?

അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ ഇതിനെക്കുറിച്ചു ചോദിക്കാം എന്ന് കരുതി ജീവ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"ഇവർ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ, അവരുടെ മകളുടെ വിവാഹം ആ കുലത്തിൽ ഉള്ള ഒരു വരനുമായി തന്നെ നടക്കും. ഇതിൽ ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല, അഗസ്ത്യ മുനി പറയുന്ന വാക്കിൽ ഒരു മാറ്റവുമില്ല, എന്ന് പറഞ്ഞു".

വിഷമിക്കേണ്ട. നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹംപോലെതന്നെ നിങ്ങളുടെ മകളുടെ വിവാഹം നടക്കും എന്ന് ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.

"അതെങ്ങനെ സാർ, എൻറെ മകൾക്കും ആ പയ്യനും ഇനി 4 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ രജിസ്റ്റർ വിവാഹം ചെയുവാൻ പോകുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ വിവാഹം നിന്നുപോകുമല്ലേ?"

"അങ്ങനെതന്നെ ഞാനും വിചാരിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു. അഗസ്ത്യ മുനി വേറെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. 

"ഇത് തന്നെ നടക്കും, ഇത് നടക്കില്ല എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞില്ലയോ?"

"ഞാൻ അഗസ്ത്യ മുനിയോടൊപ്പം 40 വർഷമായി സംസാരിച്ചു വരുകയാണ്. അദ്ദേഹം എന്താണോ പറഞ്ഞത് ആ വാക്കുകൾ അതേപടി  ഞാൻ നിങ്ങളുടെ പക്കം പറയുന്നു. നിങ്ങളെ പോലെ മറുചോദ്യം ചോദിച്ചു അഗസ്ത്യ മുനിയോട് വാദിക്കുന്ന ശക്തി എനിക്ക് ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് വിശ്വസിക്കുകയാണെങ്കിൽ വിശ്വസിക്കുക, ഇല്ലെങ്കിൽ വിട്ടേക്കൂ", എന്ന് പറഞ്ഞു  പെട്ടെന്ന് എൻറെ വാക്കുകൾ ചുരുക്കി.

എന്നോട് അവർക്ക് ദേഷ്യം തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഉത്തരം ഒന്നും പറയാതെ അവർ തിരിച്ചുപോയി.

അഞ്ചാമത്തേ ദിവസം രാവിലെ ആ ദമ്പതികൾ വളരെ വിഷാദമായി അവിടെ വന്നു, മുഖത്തിൽ ഒരു പ്രതികരണവുമില്ല.

"എന്ത് പറ്റി", എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

അഗസ്ത്യ മുനിയെ മൊത്തമായും വിശ്വസിച്ചാണ് വന്നത്. എന്നാൽ ഞങ്ങൾ നിരാശരായി. ഇന്നലെ എൻറെ മകൾക്കും ആ അന്യ മതത്തിലുള്ള പയ്യനുമായി രജിസ്റ്റർ വിവാഹം നടന്നു, എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

എത്രയോ പേർക്ക് പല വിധമായ അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്തു വരുന്നു അഗസ്ത്യ മുനി. ഇവരുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ പരീക്ഷണം എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ സങ്കടം തോന്നി.

ഞാൻ എന്തെങ്കിലും തെറ്റായി പറഞ്ഞുപോയോ, ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താണ് തെറ്റായി നടന്നത്, എന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കി.

വിവാഹം എന്തായാലും നടന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇനി എന്ത് കാരണം പറഞ്ഞാലും അത് സ്വീകരിക്കില്ല. ഇതിനപ്പുറം അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡി ആർക്കും വേണ്ടി നോക്കില്ല, എന്ന് തീരുമാനം എടുത്തു.

എന്നിരുന്നാലും വന്നവർക്കു ഏതെങ്കിലും ഒരു അനുഗ്രഹ വാക്ക് പറയണമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഒന്നുകൂടി കുളിച്ചു, പൂജ മുറിയിൽ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം പകുതി മനസ്സോടെ നാഡി നോക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

"വിധി എന്നത് ഒരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്, അതിൽ സിദ്ധന്മാരായ ഞങ്ങൾ മാത്രം വേറിട്ട് നിൽക്കും. ചില ദൈവ രഹസ്യങ്ങൾ ഒറ്റ വാക്യത്തിൽ പറയുവാൻ സാധിക്കില്ല. അഗസ്ത്യനെ, അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനായ നീ തന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ മറ്റുള്ളവർ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും എന്ന് ഒരു ചോദിച്ചു അദ്ദേഹം.

ഇത് വായിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എൻറെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി, അഗസ്ത്യ മുനിയോട് മാപ്പ് ചോദിച്ചു.

പിന്നീട് അഗസ്ത്യ മുനി പറയുവാൻ തുടങ്ങി.........

വന്നിരിക്കുന്ന ആ ദമ്പതികൾ അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു പരിഹാരവും ചെയ്തിട്ടില്ല. ചെയ്തതായി അഗസ്ത്യ മുനിയോട് തന്നെ കള്ളം പറയുന്നു. എന്നിരുന്നാലും നിനക്കായി ഞങ്ങൾ മാപ്പാക്കിയിരിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ പോകുവാൻ പറയുക. അവിടെ വീട്ടിൽ മുൻവശം നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മകളെയും, മരുമകനെയും ഗൃഹപ്രവേശം ചെയുവാൻ പറയുക. പിന്നീട് അവിടെ ഒരു അതിശയം നടക്കും. ഇതിനപ്പുറമെങ്കിലും പ്രാർത്ഥനയിൽ അവർ വിശ്വസിക്കട്ടെ. പക്ഷേ ഒന്ന്, ആരാണെങ്കിലും അഗസ്ത്യ മുനിയോട് സത്യസന്ധനായി ഇരികുകയാണെങ്കിൽ, ഞാനും സത്യസന്ധമായി അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ പറയും. അല്ലാതെ വഞ്ചിക്കുവാനോ അതോ പരിഷിക്കുവാനോ ശ്രമിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് അങ്ങനെ തന്നെ അവർക്ക് തിരിച്ചടിക്കും", എന്ന് അനുഗ്രഹ വാക്ക് കൊടുത്തു.

അവരോട് നാഡിയിൽ വന്ന എല്ലാം വാക്കുകളും പറയാതെ, "വീട്ടിൽ പോകുക. മകളും, നിങ്ങളുടെ മരുമകനും അവിടെ വരും, മുഖത്തിൽ വിഷാദമില്ലാതെ, വളരെ ശാന്തമായി നടന്നുകൊള്ളുക. ഒരു അതിശയം അവിടെ നടക്കും", എന്ന് മാത്രം അവരോട് പറഞ്ഞു. 

അവർ എന്താണോ വിചാരിച്ചതു എന്ന് അറിയില്ല, തിരിച്ചുപോയി. സ്വല്പം മനഃസമാധാനമോടെ ഞാൻ ശ്വാസം എടുത്തു. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം മാത്രം മനസ്സിലായി. അവർ തീർച്ചയായും അഗസ്ത്യ മുനിയെയോ, അല്ലെങ്കിൽ എന്നെയോ ശകാരിച്ചേ പോയിരിക്കുകയൊള്ളു, അല്ലാതെ അനുമോദിച്ചിരിക്കുകയില്ല.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ കതക്ക് മുട്ടുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു. കതക് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ആ ദമ്പതികൾ, അവരോടൊപ്പം അവരുടെ മകളും ഒരു പയ്യനും നിൽക്കുകയായിരുന്നു. വളരെ സന്തോഷത്തോടെ കൈ നിറയെ പഴവും പൂവുമായി അവർ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. 

അവരെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു ഇരുത്തുമ്പോൾ തന്നെ, എന്തെങ്കിലും ഒരു അതിശയം നടന്നിരിക്കും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവരുടെ മുഖത്തിൽ ഇത്ര മാത്രം സന്തോഷം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല, അതുമല്ല എന്നെ തേടി വന്നിരുക്കുകയുമില്ല എന്ന് വിചാരിച്ചു.

അവർ ഒരു മധുരപലഹാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ബോക്സ് എനിക്ക് തരുന്നതിനൊപ്പം, അഗസ്ത്യ മുനിയെ മനസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതോ ഇവൾ എൻറെ മകൾ, അത് എൻറെ മരുമകനും, ഈ മരുമകൻ വേറെ മതത്തിൽ പിറന്നവൻ ആയതുകൊണ്ടാണ്, ഞാൻ ആദ്യം വിസമ്മതിച്ചത്. ഇന്നലെ രാത്രി ഇവർ എൻറെ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ വിളക്ക് നൽകി സ്വീകരിച്ചു. പിന്നീട് മരുമകനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവൻ, എൻറെ അകന്ന ഒരു സഹോദരിയുടെ മകൻ ആണെന്നും, പേര് പ്രശാന്ത് എന്ന് അറിയുവാൻ സാധിച്ചു. 

ആ സഹോദരി കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്തു തന്നെ, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ വേറെ മതത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പയ്യനുമായി വിവാഹം കഴിക്കുകയും, അതിന് ശേഷം സിംഗപ്പൂരിൽ പോകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അവളെ പറ്റി ഒരു വിവരവുമില്ല, ഞങ്ങളും അവളെക്കുറിച്ചു ആലോചിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നീട് അവൾ തൻറെ ഭർത്താവിനെ ഹിന്ദു മതത്തിലേക്ക് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു, ഈ വാർത്തയും ഇന്നലെ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രശാന്ത് മൂലം അറിയുവാൻ സാധിച്ചു. 

"വീട്ടിൽ പോകുക അതിശയം നടക്കും എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു, അതുപോലെ തന്നെ നടക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവരെ നിങ്ങൾ തന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണം. ഞങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനും അഗസ്ത്യ മുനി മാപ്പാക്കണം", എന്ന് പറഞ്ഞു അവർ.


പ്രണയ വിവാഹം എന്നത് ജാതി, മതം, ഭാഷ, എന്നതിന്  അപ്പുറമാണെങ്കിലും, മാതാപിതാവിൻറെ മനസ്സ് കുളിരണമെങ്കിൽ അവരുടെ ആഗ്രഹം പ്രകാരം അതാത് മതത്തിൽ തന്നെ വിവാഹം നടക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നു. എങ്ങനെയോ അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ ഫലിച്ചു, ഞാനും രക്ഷപെട്ടു.

സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!

സിദ്ധാനുഗ്രഹം - 37

ഞാനും രാജ്മോഹനും അവൻറെ സഹോദരിയെന്ന്‌ കരുത്തപ്പെടും പദ്മജയുടെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോൾ, പദ്മജയുടെ അച്ഛൻ കതക് തുറന്നു.

ഞാൻ എന്നെ പറ്റി കുറച്ചു അധികമായി പറഞ്ഞു പരിചയപ്പെട്ടു. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അദ്ദേഹം എന്നെയോ അതോ അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയെയോ വിശ്വസിക്കാതെ പുറത്താകാരതല്ലോ അതിനുവേണ്ടിയാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. 

എൻറെയൊപ്പം വന്ന രാജ്മോഹനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ അകത്തേക്ക് വരാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു. 

രക്ഷപെട്ടു എന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

പിന്നീട് പദ്മജയുടെ അച്ഛൻ തന്നെ സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 

"നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്?"

"പദ്മജയെ കാണണം."

"എന്തിനാണ്?"

കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ പദ്മജ ഇദ്ദേഹത്തിന് സഹോദരിയായിരുന്നു എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയിൽ വന്നിരുന്നു. ആ സ്നേഹത്തിൽ രാജ്‌മോഹൻ തൻറെ സഹോദരിയെ കാണണം എന്ന് മലേഷ്യയിൽ നിന്നും വന്നിരിക്കുകയാണ്.

ഞാൻ ഇത് ഒട്ടും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, വേറെയേതോ കാരണത്തിലാണ് നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും വന്നിരിക്കുന്നത്. ദയവ് ചെയ്തു വീട് വിട്ടു പുറത്തു പോകുക പെട്ടെന്ന്, എന്ന് ദേഷ്യത്തിൽ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

"സാർ, സത്യത്തിൽ ഞാൻ അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ. എൻറെ സഹോദരി ഇവിടെ വളർന്നുവരുന്ന എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ. അവളെ ഒരു നിമിഷം നോക്കിയിട്ടു പോകാം എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്. ദയവ്ചെയ്തു തെറ്റിദ്ദരിക്കരുത് എന്ന് പറഞ്ഞു രാജ്‌മോഹൻ.

"ഇങ്ങനെ, എത്ര പേരാണ് ഈ കഥയും പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്തത്? എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു നിങ്ങളുടെ കഴുത് പിടിച്ചു പുറത്താക്കും മുൻപ് ഈ സ്ഥലം വിട്ടു പോകുക, എന്ന് വളരെ ദേഷ്യത്തിൽ പദ്മജയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു".

ഞാൻ ഭയന്നു, ഒപ്പം രാജ്മോഹനും. ഇങ്ങനെ അസഭ്യമായി അദ്ദേഹം സംസാരിക്കും എന്ന് അവൻ ഒട്ടും പ്രതീഷിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകാരണം ഞങ്ങൾക്ക് എന്താണ് അടുത്തതായി സംസാരിക്കണം എന്ന് ഒരു വാർത്ത പോലും വന്നില്ല. 

"നാഡിയാണെന്നുപോലും, മുൻ ജന്മത്തിൽ സഹോദരിയായി പിറന്നുവെന്നുപോലും, അത് പറഞ്ഞു കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഒരു വയസായ ഒരു മുത്തശ്ശി ഉണ്ട്. ഒരേ കിടപ്പിലാണ്. അവർ തന്നെയാണ് എൻറെ മുത്തശ്ശി എന്ന് ആരെങ്കിലും സ്വന്തം പറഞ്ഞു വന്നിട്ടുണ്ടോ"? എന്ന് പദ്മജയുടെ അച്ഛൻ ഒച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 

"ഒരു പ്രായമായ പെൺകുട്ടി വീട്ടിൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ മതി സഹോദരൻ എന്ന് പറഞ്ഞു പലരും എത്തിച്ചേരും. ഞാൻ ഈ നാട്ടിൽ 20 വർഷമായി താമസിക്കുന്നു, കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് സമ്പാദിക്കുന്നത്, എൻറെ സഹോദരൻ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരുത്തനെങ്കിലും ഈ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ടോ. എന്ത് കൊണ്ട് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ നാഡിയിൽ ഇതൊന്നും വന്നില്ല, പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ വരും എന്ന് തോന്നുന്നു ........നാഡി, ഇനി ആരെങ്കിലും ഇതും പറഞ്ഞു പദ്മജയെ കാണുവാൻ വേണ്ടി വരുകയാണെങ്കിൽ അവർക്കു നല്ല അടി ലഭിക്കും, സൂക്ഷിക്കുക," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. 

ഇതിനപ്പുറം ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ അടി കിട്ടുവാൻ സാധ്യത ഉണ്ട്, ഇതിനപ്പുറം ഒരു നിമിഷം പോലും ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കുവാൻ പാടില്ല എന്ന് കരുതി പെട്ടെന്ന് എണീറ്റു.

രാജ്മോഹന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് മനസ്സിലായില്ല, അവൻ വിയർത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അന്ഗ്യം കാണിച്ചു അവനെ പുറത്തേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു.

തല താഴ്ത്തികൊണ്ട് അവനും പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഇതിൽ അതിശയം എന്തെന്നാൽ ഇത്രനേരം ആ മനുഷ്യൻ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതിൽ അതിശയം എന്തെന്നാൽ വീട്ടിലുള്ള ഒരാൾ പോലും ഞങ്ങളെ നോകിയതുപോലുമില്ല. 

അങ്ങനെ നോക്കിയിരുനെങ്ങിൽ, അതിൽ പദ്മജയുടെ മുഖം കാണുവാൻ സാധിച്ചിരുന്നെഗിൽ ഒരു തൃപ്തി ഉണ്ടാകും. 

അന്നേ ദിവസം വൈകുനേരം ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ശ്രീരംഗം ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിനായി പോയിരുന്നു. അപ്പോൾ രാജ്‌മോഹൻ രാവിലെ നടന്ന സംഭവങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. 

ഇങ്ങനെ അഗസ്ത്യ മുനി നമ്മേ കൈവിടും എന്ന് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല എന്ന് എന്നോട് സങ്കടം പ്രകടിപ്പിച്ചു. 

"ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയുന്നു ".

"ഇവിടെ ഈ സ്ഥലത്തിൽ വച്ച് തന്നെ ജീവ നാഡി വായിക്കണം."

"എന്തിന്?"

"എനിക്ക് എൻറെ സഹോദരി പദ്മജയെ ഒരു നോക്ക് കണ്ടതിന് ശേഷം മാത്രമേ ശ്രീരംഗം വിട്ടു തിരിച്ചു പോകുവാൻ സാധിക്കൂ."

"ഇല്ലെങ്കിൽ?"

"ഞാൻ അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ വാക്ക് വിശ്വസിക്കില്ല. ഇതു വരെ നടന്നതൊക്കെ എല്ലാം ഏതോ ഒരു കെണിയായിരുന്നു, കള്ളമായിരുന്നു എന്ന് മാത്രമേ പുറത്തു പറയൂ."

"അത്രയേഉള്ളുവോ നീ പറഞ്ഞോ, ഇതിൽ എനിക്ക് എന്ത് നഷ്ടം, ഞാൻ എന്ത് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ഏജന്റാണോ? ഇല്ലെങ്കിൽ നാഡി വായിക്കുന്നത് എനിക്ക് തൊഴിലാണോ? ഇത് കൊണ്ട് ജീവിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് തലയിലെഴുത്തു ഇല്ല. എനിക്ക് ജോലി വേറെയുണ്ട് അതിൽ വരുമാനവും ഉണ്ട്" എന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടു അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിച്ചു.

പൊതുവാകെ ആരുടെയും മനസ്സ് വേദനിപ്പിക്കരുത് എന്നാണ് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ആഗ്രഹം. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ഞാനും വന്നിട്ടുള്ളതു. എന്നാൽ അന്ന് രാവിലെ പദ്മജയുടെ വീട്ടിൽ നടന്നത് എന്നെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കും എന്ന് രാജ്‌മോഹൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. അപ്പോൾ തന്നെ എന്നോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു.

"രാജ്‌മോഹൻ ഈ ജീവ നാഡി എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള കല്പവൃക്ഷം. അത് എനിക്ക് അഗസ്ത്യ മുനി തന്ന ഒരു പാരിതോഷികം, മറ്റുള്ളവർക് വായിച്ചു വഴി കാണിക്കണം എന്ന ആവശ്യമില്ല. ഞാൻ തന്നെയാണ് അഗസ്ത്യ മുനിയോട് ചോദിച്ചു മറ്റുള്ളവർക്കുള്ള അനുഗ്രഹ വാക്കുകൾ പറയുന്നത്. ആർക്കൊക്കയോ ആ ഭാഗ്യം ഉണ്ടുവോ അവർക്കു അത് ലഭിക്കും എന്ന് നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ."

തല കുലുക്കി സമ്മതം പറഞ്ഞു രാജ്‌മോഹൻ


"നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്ന സമയത്തിൽ, വിചാരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിൽ ജീവ നാഡി വായിക്കുവാൻ സാധിക്കില്ല, വായിക്കുവാനും പറ്റില്ല. അഗസ്ത്യ മുനിക് മറ്റു പണിയൊന്നുമില്ലേ?"

ക്ഷമിക്കണം സാർ, ഏതോ ഒരു ദേഷ്യത്തിൽ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചുപോയി. ഞാൻ സംസാരിച്ചത് തെറ്റുതന്നെയാണ്. അഗസ്ത്യ മുനിയോടും മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞതുപോലെ എൻറെ മുൻജന്മം, പേര് എല്ലാം കൃത്യമായി നടന്നു. ആ സന്തോഷത്തിൽ എൻറെ സഹോദരിയും ഇപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടുമുട്ടാൻ സാധിക്കും എന്ന സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ സംസാരിച്ചത്. നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോൾ ജീവ നാഡി വായിക്കുവാൻ സാധിക്കുമോ അപ്പോൾ വായിച്ചാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു രാജ്‌മോഹൻ. 

അവൻറെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു, ഞാനും എൻറെ മനസ്സ് ശാന്തമാക്കിയതിന് ശേഷം, ഒപ്പം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ള ജീവ നാഡി പിരിച്ചു നോക്കി.

"സഹോദരി ഉള്ള സ്ഥലംപോലും അറിയാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു നീ, ഇത് മതി. ഒരു ചെറിയ പരീക്ഷണം നടത്തിയതാണ്. അതിൽ രാജ്‌മോഹൻ അഗസ്ത്യ മുനിയെ അപമാനിച്ചു, മാത്രമല്ല ഇവന് മുൻ ജന്മത്തെ കുറിച് ഒന്നുപോലും പറയാതിരുനെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നുന്നു. ഇന്നലെ അഗസ്ത്യ മുനിയെ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയവൻ ഇന്ന് ഒട്ടും വിശ്വാസം ഇല്ല എന്ന് പറയുന്നു. എന്ത് ലോകമാണിത്!, എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു. "മാപ്പ് അപേക്ഷ ചോദിച്ചത് കൊണ്ടും, അത് അഗസ്ത്യ മുനി ഉള്ള്കൊണ്ടത്താലും, അവനെ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ ആഗഹിച്ചത് പോലെ പദ്മജയെ, രാജ്‌മോഹൻ ഇതേ ക്ഷേത്രത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടും, എന്ന് അഗസ്ത്യ മുനി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ജീവ നാഡി വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ചുറ്റും ഒരു കൂട്ടം ജനങ്ങൾ കൂടിനിൽകുന്നത് ഞാൻ പിന്നീടാണ് അറിയുന്നത്. ആ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരു യുവതിയും, അവളുടെ അമ്മയും ഞങ്ങളെ നോക്കി മുന്നോട്ട് വന്നു.

"സാർ, നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും രാവിലെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നു. എൻറെ ഭർത്താവ് ഒരു മനോരോഗിയാണ്. സംശയ ഗുണമുള്ളവൻ. നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും അപമാനിച്ചു വിട്ടു. ഞങ്ങളെ മാപ്പാക്കണം."

"നിങ്ങൾ.........."

"ഞാൻ വീട്ടിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പദ്മജ സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നു. അപ്പോളാണ് നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്. എനിക്ക് നിങ്ങൾ ആരാണ് എന്ന് മനസ്സിലായില്ല. നിങ്ങൾ പുറത്തു പോയതിന് ശേഷം എൻറെ ഭർത്താവ് എന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, ഞാൻ എങ്ങനെ അവരെ വിരട്ടിവിട്ടു എന്ന് നോക്കിയോ?", എന്ന് സ്വയം പ്രശംസിച്ചു.

അടുത്ത അര മണിക്കൂറിൽ എന്താണ് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നിയോ എന്ന് അറിയില്ല. അഗസ്ത്യ മുനിയെ അപമാനിച്ചു സംസാരിച്ചുപോയി എന്ന് പലപ്രാവശ്യം എന്നോട് പറയുകയും, അവർ എവിടെയിരുന്നാലും അവരെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവാ. അവരോട് എന്നിക്ക് മാപ്പ് ചോദിക്കണം എന്ന് പുലമ്പികൊണ്ട് പനിപിടിച്ചതുപോലെ അവിടെ കിടക്കുന്നു. എൻറെ കൂടെ എൻറെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് വരാൻ സാധിക്കുമോ, എന്ന് അവർ ചോദിച്ചു.

"ഇവൾ ആണ്ണോ പദ്മജ?" എന്ന് ചോദിച്ച.

"അതെ", എന്ന് അവൾ തല കുലുക്കി. രാജ്മോഹന് മുൻജന്മത്തിലുള്ള സഹോദരിയെ കണ്ടുപിടിച്ചതിൻറെ സന്തോഷം, ഉള്ളിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൂടിയുള്ള കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ധൈര്യമായി സംസാരിക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല.

പദ്മജയും രാജ്‌മോഹൻ നോക്കി, ആ നോട്ടത്തിൽ സഹോദരി - സഹോദരൻ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം തളിരുന്നത് എനിക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുകയായിരുന്നു.

അവരോടൊപ്പം ഞങ്ങളും പദ്മജയുടെ വീട്ടിൽ പോയെങ്കിലും, പദ്മജയുടെ അച്ഛന്റെ രാവിലെ ചെയ്തുകൂട്ടിയ സംഭവങ്ങളാണ് എനിക്ക് ഓർമിച്ചു നിൽക്കുന്നത്.

ഇപ്പോൾ കൂടി, അദ്ദേഹം മുള്ളുകൊള്ളുന്ന വാക്ക് പറയുകയാണെങ്കിൽ, എന്ത് ചെയ്യും എന്ന ഭയത്തിൽ പതുകെ തന്നെയാണ് ഞാൻ വീട്ടിൽ കയറിയത്.

ഞങ്ങളെ കണ്ടതും, കാലിൽ വീണ് മാപ്പ്‌അപേഷിച്ചു പദ്മജയുടെ അച്ഛൻ. എന്തിനാണ് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഏതോ ഒരു ശക്തി എൻറെ കണ്ണ് മുന്നിൽ തോന്നി. ഞാൻ അഗസ്ത്യ മുനി സഹോദരിയെയും - സഹോദരനെയും പിരിക്കുന്നുവോ! ഇത് ന്യായമാണോ, എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചതിന് ശേഷം മറഞ്ഞുപോയി. അപ്പോളാണ് ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ നിങ്ങളെയും, അഗസ്ത്യ മുനിയെയും എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പുറത്താക്കിയത് ഓർമ്മവന്നു . ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ തന്നെ എൻറെ വീട്ടിൽ വന്നിരിക്കുന്നത്, എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുക. അപ്പോൾ മാത്രമേ എൻറെ മനസ്സ് ശാന്തമാകുകയൊള്ളു. ഞാനും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.

പിന്നീട് അഗസ്ത്യ മുനിയുടെ ജീവ നാഡിയിൽ വന്നത് ഞാനും, രാജ്മോഹനും, പദ്മജയ്ക്കും അവളുടെ അച്ഛനോടും, അമ്മയോടും പറഞ്ഞു. അവർ ആശ്ചര്യപെട്ടുപോയി. ഇന്ന് രാജ്മോഹന്റെ അനിയത്തിയായ പദ്മജ സിംഗപ്പൂരിൽ ഒരു കോടിശ്വരി. രാജ്‌മോഹന്റെ സമ്പത്തിന് പദ്മജയാണ് അവകാശി. 


സിദ്ധാനുഗ്രഹം.............തുടരും!